Sura Al-A'raf — Werset 109

1) Znaczenie wybranych słów:

• الْمَلَأُ – dostojnicy, możni, przywódcy i starszyzna ludu.
• عَلِيمٌ – posiadający rozległą wiedzę, biegle znający się na czymś (tutaj: na czarach).

2) Interpretacja wersetu:

Gdy Mojżesz (Musa) – niech pokój będzie z nim – ukazał przed faraonem i jego dworem dwa wielkie znaki: przemianę laski w węża oraz rozjaśnienie dłoni bielą bez śladu choroby, dostojnicy i przywódcy ludu faraona, którzy byli świadkami tego wydarzenia, zwrócili się do swojego władcy i obecnych, mówiąc: „Zaprawdę, ten człowiek to czarownik posiadający ogromną wiedzę i biegłość w sztuce czarów”. Ich słowa nie były wyrazem niewiedzy, lecz celowym kłamstwem i próbą odwrócenia uwagi ludu od prawdy. Chcieli w ten sposób zasugerować, że to, co uczynił Mojżesz, nie jest cudem od Boga, lecz jedynie sprytną iluzją i oszustwem, które ma omamić oczy patrzących. Nazwali go „uczonym czarownikiem”, aby podkreślić, że jego czyn jest wynikiem długoletniego treningu i znajomości tajemnych sztuczek, a nie dowodem posłannictwa od Stwórcy. W ten sposób próbowali zdyskredytować go w oczach ludzi i przygotować grunt pod konfrontację z własnymi czarownikami.

3) Płynące z wersetu korzyści i nauki:

• Prawda zawsze spotyka się z oporem ze strony ludzi przywykłych do władzy i przywilejów; nie przyjmują jej łatwo, lecz starają się ją zdyskredytować wszelkimi środkami.
• Wróg prawdy często ucieka się do etykietowania i oskarżeń, aby odwrócić uwagę od istoty sprawy – zamiast rozważyć dowody, szuka wymówek.
• Cierpliwość proroków wobec oszczerstw uczy nas, że wytrwałość w głoszeniu prawdy jest ważniejsza niż natychmiastowa akceptacja ze strony ludzi.
• Werset ten pokazuje, że nawet najbardziej przekonujące znaki nie trafią do serc tych, którzy z góry odrzucili prawdę z powodu pychy i przywiązania do doczesności – co skłania nas do refleksji nad własną postawą wobec znaków Boga w naszym życiu.