Аль-Араф сүрәсе — Аять 111

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Әрҗиһ» — аны кичектер, үлемнән саклап, соңга калдыр.

— «Һә ахаһ» — һәм аның абыйсы Һарунны.

— «Әрсил» — җибәр, озат.

— «Әл-мәдәин» — шәһәрләргә, Мисырның төрле калаларына.

— «Хәширин» — җыючыларны, туплаучыларны (сихерчеләрне җыяр өчен).

Аять тәфсире:

Фиргаун янындагы әһелләр һәм олы затлар, Муса белән Һарунның килүеннән куркып, аларны үтерергә ашыкмаска киңәш бирделәр. Алар әйттеләр: «И Фиргаун! Мусаны һәм аның абыйсы Һарунны үтермә, аларны соңга калдыр, безгә алар белән ни эшләргә икәнен уйларга вакыт бир. Ә син Мисырның барлык шәһәрләренә хәбәрчеләр җибәр, алар сихерчеләрне җыеп китерсеннәр. Муса сихерче булса, без аңа каршы көчле сихерчеләр куярбыз». Аларның максаты — Мусаның дәгъватын ялганлау һәм аның могҗизаларын сихер итеп күрсәтү иде. Алар бу эшне оештырырга теләделәр, чөнки Мусаның таягы еланга әверелүе аларны гаҗәпләндергән иде, ләкин алар моны сихер дип атарга булдылар.

Аятьтән алынган файдалар:

Бу аять безгә хакыйкать юлындагы пәйгамбәрләргә каршы чыккан кәферләрнең хәйләкәрлеген күрсәтә. Алар хакны яшерү өчен төрле алымнар кулланалар, ләкин Аллаһ үз рәсүлләренә ярдәм итәчәк. Моннан безгә дәрес: хакыйкать өчен көрәштә сабыр итәргә, Аллаһка тәвәккәл кылырга кирәк, чөнки ахыр чиктә җиңү мөэминнәргә булачак. Шулай ук бу аятьтән без Аллаһның үз пәйгамбәрен саклаганын күрәбез — Фиргаунның ярдәмчеләре Мусаны үтерергә тәкъдим итсәләр дә, Аллаһ аны саклады. Бу — Аллаһның кодрәтенә ышанырга һәм һәр хәлдә Аңа таянырга өнди.