Сураи Аль-Араф — Оят 111

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• أَرْجِهْ: аз решаи «إرجاء» буда, маънои ба таъхир андохтан, боздоштан ва феълан таъхир кардани корро дорад. Дар ин ҷо маънояш ин аст: «Мӯсоро (а) ва бародараш Ҳорунро (а) боздоред ва ҳозир ба қатл нарасонед».
• الْمَدَائِنِ: ҷамъи «мадина» аст, яъне шаҳрҳо. Мурод шаҳрҳо ва ноҳияҳои Миср мебошад.
• حَاشِرِينَ: аз решаи «ҳашр» буда, маънои ҷамъкунандагон, гирдоварандагонро дорад. Яъне касоне, ки мардумро ҷамъ мекунанд.

1. Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди мутаъол хабар медиҳад, ки сардорон ва бузургони қавми Фиръавн, ки дар мусоҳиба ва мубоҳисаи байни Мӯсо (а) ва Фиръавн ҳозир буданд, ба Фиръавн чунин гуфтанд: «Мӯсо ва бародараш Ҳорунро боздор ва ҳозир ба қатл нарасон, то мо корро бозбинӣ кунем. Ба шаҳрҳо ва ноҳияҳои Миср одамонеро бифирист, ки ҷодугаронро ҷамъ оваранд ва назди ту биёранд». Онҳо мехостанд, ки ҷодугарони моҳирро аз тамоми гӯшаҳои кишвар гирд оваранд, то дар муқобили мӯъҷизаи Мӯсо (а) муқовимат кунанд ва мардумро гумроҳ созанд. Ин пешниҳоди онҳо нишон медиҳад, ки онҳо аз ҳақиқати даъвати Мӯсо (а) огоҳ набуданд ва гумон мекарданд, ки ин танҳо як навъи ҷоду аст, ки бо ҷодуи дигар метавон ба муқобили он баромад.

1. Фавойиде, ки аз ин оят ба даст меояд:

• Ин оят нишон медиҳад, ки ҳатто душманони паёмбарон гоҳе маҷбур мешаванд, ки ба фикр ва тадбир рӯй оваранд, зеро онҳо аз қудрати ҳақиқии Худо ва мӯъҷизаҳои паёмбарон дар тарс қарор мегиранд.
• Аз ин оят мефаҳмем, ки Худованд ҳатто дар байни душманон низ асбобҳоеро фароҳам меорад, ки барои нишон додани ҳақиқат хидмат кунанд; ҷамъоварии ҷодугарон дар ниҳоят боиси зоҳир шудани мӯъҷизаи бузурги Мӯсо (а) ва имон овардани ҷодугарон гардид.
• Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҳикмати Худо бовар дошта бошем, зеро ҳатто тадбирҳои бади душманон метавонад ба фоидаи ҳақ ва пайравон он гардад.
• Қиссаҳои Қуръон мисли ин оят моро омӯзиш медиҳанд, ки сабр ва устуворӣ дар роҳи ҳақ зарур аст ва ғалабаи ниҳоӣ аз они парҳезгорон аст.
• Инчунин ин оят моро ба тафаккур водор мекунад, ки ҳатто бузургтарин золимон низ дар ниҳоят нотавонанд ва қудрати Худо болотар аз ҳама аст.