Аль-Араф сүрәсе — Аять 112

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَأْتُوكَ — алар сиңа китерерләр.
• بِكُلِّ سَاحِرٍ عَلِيمٍ — һәрбер оста, белемле сихерче (сихер эшендә тирән белемгә ия булган).

Аять тәфсире:

Фиргавен үзенең әмирләренә һәм ярдәмчеләренә әйтте: "Мусаның могҗизасына каршы торыр өчен, сез шәһәрләргә кешеләр җибәрегез һәм андагы һәрбер оста, үз эшендә оста булган сихерчеләрне миңа китерегез". Бу кешеләр, Фиргавеннең боерыгы буенча, төрле шәһәрләрдән сихер сәнгатендә камил булган сихерчеләрне җыеп китерделәр. Алар сихернең серләрен яхшы беләләр һәм аны оста кулланалар иде. Фиргавен аларны Мусага каршы куярга теләде, ләкин Аллаһы тәгаләнең кодрәте һәрнәрсәдән өстен икәнен белмәде. Бу аять Муса галәйһиссәлам белән Фиргавен арасындагы бәхәснең дәвамын күрсәтә, анда Фиргавен үзенең көчен һәм осталыгын күрсәтергә теләп, сихерчеләрне җыярга кушты.

Аятьтән алынган файдалар:

• Бәтил (ялган) эшнең осталары күп булса да, алар Аллаһының хак диненә каршы тора алмыйлар, чөнки хак һәрвакыт бәтилдән өстен.
• Кеше үз көченә, осталыгына ышанып, Аллаһының кодрәтен онытмаска тиеш; Фиргавеннең сихерчеләргә таянуы аның хакны инкяр итүен күрсәтә.
• Мөэминнәр өчен дәрес: дөрес юлда булганда, дошманның көче никадәр зур булса да, Аллаһыга тәвәккәл итеп, аның ярдәменә ышанырга кирәк.
• Бу аять Аллаһының үз пәйгамбәрләренә ярдәме һәрвакыт якын икәнен искәртә, һәм хакны яклаучылар өчен җиңүнең Аллаһыдан булуын өйрәтә.