Surah Al-A'raf — Talata 176

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ: Ang ibig sabihin ay nahilig siya sa makamundong buhay, nanahan dito, at nagpakatamlay sa paghahanap ng kabilang buhay.
• يَلْهَثْ: Ang paglabas ng dila ng aso dahil sa pagkapagod, pagkauhaw, o paghingal—ito ay isang ugali na hindi tumitigil sa anumang kalagayan.

Paliwanag ng Talata:

Kung nais Namin, itataas sana Namin ang kanyang antas sa pamamagitan ng mga tanda at karunungang ibinigay Namin sa kanya—gagabayan sana namin siya sa paggamit ng mga ito sa pagsunod sa Aming kautusan, upang siya ay mapabilang sa mga matataas na antas sa Mundo at sa Kabilang Buhay. Subalit siya mismo ang pumili ng pagbagsak: nahilig siya sa makamundong bagay, minahal ang mga pansamantalang aliw nito, at sinunod ang kanyang masamang pagnanasa, na inuna ang kanyang kapritso kaysa sa kasiyahan ng Allah. Kaya't ang kanyang kalagayan ay katulad ng isang aso—na kung itaboy mo o iwanan, ito'y humihingal at inilalabas ang dila sa lahat ng pagkakataon. Ganyan din ang taong ito: kung siya'y paalalahanan mo o pabayaan, siya'y nananatili sa kanyang kamalian at hindi nagbabago. Ang paglalarawang ito ay hindi lamang para sa kanya, kundi ito ay isang paglalarawan ng mga taong nagtakwil sa Aming mga tanda at nagmatigas sa kanilang pagtanggi sa katotohanan. Kaya't, O Propeta, isalaysay mo sa kanila ang mga kuwento ng mga nakaraang pamayanan upang sila ay magmuni-muni at mag-isip, at marahil sila ay magising mula sa kanilang pagkalingo at manumbalik sa tamang landas.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang kaalaman at mga biyaya ay hindi sapat upang magtaas ng antas ng isang tao maliban kung ito ay sasamahan ng pagsunod at paggamit nito sa ikalulugod ng Allah—ang tunay na karangalan ay nasa pagtugon sa patnubay ng Allah, hindi sa dami ng kaalaman lamang.
2. Ang pagkahilig sa makamundong bagay at pagsunod sa masamang pagnanasa ay siyang dahilan ng pagbagsak ng tao, kahit pa siya ay may mataas na antas ng kaalaman.
3. Ang paghahalintulad sa aso ay nagpapakita ng isang mahalagang katotohanan: ang taong tumatanggi sa katotohanan ay hindi nakikinabang sa anumang paalala o babala—siya ay nananatili sa kanyang kalagayan, at ito ay isang malinaw na babala sa atin na huwag maging pabaya sa ating mga puso.
4. Ang pagsasalaysay ng mga kuwento ng mga nakaraan ay isang mabisang paraan ng pagtuturo at paggising sa mga puso, sapagkat ito ay nagpapakita ng mga kahihinatnan ng pagsuway at ang gantimpala ng pagsunod.
5. Ang pagmumuni-muni at pag-iisip ay susi sa pananampalataya—ang sinumang nag-iisip nang malalim sa mga tanda ng Allah ay tiyak na makakatagpo ng daan patungo sa Kanya.