ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ — อายะฮฺ 176

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ หมายถึง โน้มเอียงและพึงพอใจกับโลกดุนยา หมกมุ่นอยู่กับความสุขทางโลก
• يَلْهَثْ หมายถึง การหอบ หายใจถี่ และแลบลิ้นออกมา (ลักษณะของสุนัข)
• تَحْمِلْ عَلَيْهِ หมายถึง การไล่ต้อนหรือขับไล่

การตีความหมายของอายะฮ์:

หากเราประสงค์จะยกย่องเขาให้สูงส่งด้วยความรู้และโองการทั้งหลายที่เราได้ประทานให้แก่เขา เราก็ย่อมสามารถกระทำได้ แต่อย่างไรก็ตาม เขากลับเลือกที่จะโน้มเอียงไปทางโลกดุนยา และปฏิบัติตามอารมณ์ใคร่ของตน โดยให้ความสำคัญกับความสุขทางโลกเหนือสิ่งอื่นใด และละเลยการเชื่อฟังพระผู้เป็นเจ้า

อุปมาของเขาก็เหมือนกับสุนัข ไม่ว่าเจ้าของจะไล่ต้อนหรือปล่อยให้มันอยู่นิ่ง ๆ มันก็ยังคงหอบแลบลิ้นอยู่ในทุกสถานการณ์ ฉันใดก็ฉันนั้น ผู้ที่ปฏิเสธโองการทั้งหลายของเรา ก็จะยังคงอยู่บนความหลงผิดและความดื้อรั้น ไม่ว่าผู้คนจะตักเตือนหรือปล่อยปละละเลยก็ตาม ไม่มีความแตกต่างกันในตัวเขา

นี่คืออุปมาของกลุ่มชนที่ปฏิเสธโองการทั้งหลายของเรา ดังนั้น จงเล่าเรื่องราวและอุทาหรณ์เหล่านี้แก่พวกเขาเถิด เพื่อว่าพวกเขาจะได้ไตร่ตรองและหันกลับมาสู่หนทางที่ถูกต้อง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความรู้เพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ — การมีความรู้โดยไม่ปฏิบัติตามนั้น ไม่ได้ทำให้บุคคลสูงส่งในสายตาของพระผู้เป็นเจ้า ความสูงส่งที่แท้จริงอยู่ที่การนำความรู้ไปใช้ในการเชื่อฟังพระองค์
2. อันตรายของการปฏิบัติตามอารมณ์ใคร่ — การปล่อยให้อารมณ์และความต้องการทางโลกครอบงำจิตใจ จะนำพามนุษย์ไปสู่ความหายนะและทำให้สูญเสียคุณค่าที่แท้จริงของตนเอง
3. ความสำคัญของการใคร่ครวญ — การเล่าเรื่องราวและอุทาหรณ์ในอัลกุรอานนั้น ล้วนมีจุดประสงค์เพื่อให้มนุษย์ได้ใช้สติปัญญาไตร่ตรอง เพื่อจะได้ไม่ตกอยู่ในสภาพที่น่าเศร้าเช่นเดียวกับผู้ที่ปฏิเสธความจริง
4. การตักเตือนเป็นหน้าที่ — แม้ผู้คนจะไม่ยอมรับหรือไม่เปลี่ยนแปลง แต่การเผยแพร่และตักเตือนยังคงเป็นหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติ เพราะการชี้นำนั้นอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า แต่หน้าที่ของเราคือการส่งสารด้วยความจริงใจ
5. การรักษาศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ — มนุษย์ได้รับเกียรติจากพระเจ้า แต่เกียรตินั้นจะคงอยู่ได้ก็ต่อเมื่อเรารักษาความสัมพันธ์กับพระองค์ มิฉะนั้นเราอาจตกต่ำยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉานได้