Surat Al-A'raf — Ayat 192

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَلَا يَسْتَطِيعُونَ (wa lā yastaṭīʿūn): lan ora bisa/ora kuwasa.
• لَهُمْ (lahum): kanggo wong-wong mau (yaiku para penyembah).
• نَصْرًا (naṣran): pitulungan.
• أَنفُسَهُمْ (anfusahum): awaké dhéwé.
• يَنصُرُونَ (yanṣurūn): padha nulungi.

2) Tegese ayat iki:

Para brahala lan sesembahan saliyané Allah iku ora kuwasa mènèhi pitulungan marang wong-wong kang nyembah marang dhèwèké. Ora mung kuwi, malah awaké dhéwé waé ora bisa nulungi awake dhéwé, ora bisa nolak bilai utawa kacilakan kang tumiba marang dhèwèké. Dadi, barang kang ora bisa mènèhi manfaat lan ora bisa nolak mudharat marang wong liya, lan uga ora bisa nglindhungi awake dhéwé, kepriyé kok isih ana wong kang nyembah marang dhèwèké lan nganggep dhèwèké minangka gusti saliyané Allah? Iki pancèn tumindak kang paling bodho lan paling gedhé kezalimané.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mbuktekake kanthi cetha banget yen brahala lan sembahan-sembahan saliyané Allah iku ora duwé kuwasa apa-apa, mula ora pantes disembah.
• Wong kang nyembah saliyané Allah iku sejatine wis nindakake kesalahan kang gedhé banget, amarga nyembah marang barang kang luwih ringkih tinimbang awake dhéwé.
• Ayat iki ngajak kita supaya mung nyembah marang Allah Kang Maha Kuwasa, kang bisa mènèhi pitulungan lan nglindhungi kita saka sakabehing bilai.
• Kanthi mangerteni kelemahane brahala-brahala iki, ati kita dadi luwih mantep lan tresna marang Islam, agama kang ngajarake tauhid kang murni lan nyingkirake syirik.
• Ayat iki uga mulangake supaya kita ora ngarep-arep pitulungan marang barang kang ora bisa nulungi, nanging mung ngarep-arep marang Allah SWT.