Surah Al-A'raf — Talata 192

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• "Wa lā yastaṭī'ūna" – Hindi nila kaya o hindi nila magagawa.
• "Naṣran" – Pagtulong o pagsagip.
• "Wa lā anfusahum yanṣurūn" – At hindi rin nila kayang ipagtanggol ang kanilang mga sarili.

Interpretasyon ng Talata:

Ang mga diyus-diyosang ito na sinasamba ng mga tao bukod kay Allah ay hindi lamang nabigo sa paglikha ng anuman, bagkus sila rin ay mga nilikha lamang. Hindi nila kayang magbigay ng tulong sa mga sumasamba sa kanila, ni hindi nila kayang ipagtanggol ang kanilang mga sarili laban sa anumang kapinsalaan o kasiraan. Kung sila ay hindi makapagbigay ng tulong sa kanilang mga tagasamba, at ni hindi nila kayang pangalagaan ang kanilang mga sarili, paano sila magiging karapat-dapat na sambahin kasama ng Dakilang Allah? Tunay na ito ay isang malaking kawalang-katarungan at lubos na kahangalan. Ang mga sumasamba sa kanila ay higit na malakas kaysa sa kanilang mga sinasamba, sapagkat ang mga tao ang nagtatanggol at nag-aalaga sa mga rebultong ito, hindi ang mga rebulto ang nagtatanggol sa kanila. Kung gayon, ang pagsamba sa mga ito ay isang malinaw na pagkakamali at paglihis sa katotohanan.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang tunay na kapangyarihan ay tanging sa Allah lamang; Siya lamang ang may kakayahang magbigay ng tulong at magtanggal ng kapinsalaan.
2. Ang pagsamba sa mga nilikha, maging ito man ay mga rebulto, tao, o anumang bagay, ay isang malaking kawalang-katarungan sa sarili at pagpapababa sa karangalan ng tao.
3. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na maging malaya at marangal sa pamamagitan ng pagdulog lamang sa Allah, ang Pinakamakapangyarihan, na hindi nangangailangan ng anuman at kayang tumugon sa lahat ng pangangailangan.
4. Ang pag-asa sa mga nilikha ay nagdudulot ng kabiguan at kahihiyan, samantalang ang pag-asa kay Allah ay nagdudulot ng tagumpay at kapanatagan sa puso.