സൂറ അൽ-അഅ്റാഫ് — ആയത്ത് 192

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• وَلَا يَسْتَطِيعُونَ: അവർക്ക് (ഈ ദൈവങ്ങൾ) കഴിവില്ല.
• لَهُمْ: അവരുടെ (ആരാധകരുടെ) സഹായത്തിന്.
• نَصْرًا: സഹായം ചെയ്യാൻ.
• وَلَا أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ: സ്വന്തം തന്നെ സഹായിക്കാനും അവർക്ക് കഴിയില്ല.

വ്യാഖ്യാനം:

ഈ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് തങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നവരെ സഹായിക്കാനോ അവർക്ക് വല്ല ഉപകാരവും ചെയ്യാനോ ഒട്ടും കഴിവില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കാര്യത്തിൽ പോലും ഈ വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല. അവ തകർക്കപ്പെട്ടാലും വീണാലും സ്വയം രക്ഷിക്കാനോ പ്രതിരോധിക്കാനോ അവയ്ക്ക് കഴിയില്ല. മറിച്ച്, ഈ വിഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നവരാണ് അവയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതും അവയ്ക്കുണ്ടാകുന്ന കേടുപാടുകൾ പരിഹരിക്കുന്നതും. അതായത്, ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന വസ്തു ആരാധകനെക്കാൾ എത്രയോ നിസ്സഹായവും അശക്തവുമാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ള നിസ്സഹായരായ വസ്തുക്കളെ അല്ലാഹുവിനൊപ്പം ആരാധ്യരാക്കുന്നത് എത്ര വലിയ അബദ്ധവും അനീതിയുമാണ്! സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും സ്വയം രക്ഷിക്കാൻ പോലും കഴിവില്ലാത്തതുമായ വസ്തുക്കളെ സർവ്വശക്തനായ സ്രഷ്ടാവിന് തുല്യമാക്കുന്നത് ഏറ്റവും വലിയ അക്രമവും അവിവേകവുമാണ്.

പാഠങ്ങൾ:

1. യഥാർത്ഥ സഹായം ലഭിക്കേണ്ടത് സർവ്വശക്തനായ അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് മാത്രമാണ്. അവനല്ലാത്തവരിൽ നിന്ന് സഹായം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് വ്യർത്ഥമാണ്.
2. ആരാധന അർഹിക്കുന്നത് സ്വയം പര്യാപ്തനും എല്ലാ കഴിവുകളുടെയും ഉടമയുമായ അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണ്.
3. മനുഷ്യൻ എത്ര വലിയ ബുദ്ധിശക്തിയുള്ളവനാണെങ്കിലും, നിസ്സഹായരായ വസ്തുക്കളെ ആരാധിക്കുന്നത് അവന്റെ ബുദ്ധിശൂന്യതയുടെ തെളിവാണ്.
4. അല്ലാഹു മാത്രമാണ് സർവ്വ സഹായങ്ങളുടെയും ഉറവിടം. അവനോട് മാത്രം പ്രാർത്ഥിക്കുകയും അവനിൽ മാത്രം ഭരമേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ഒരിക്കലും നിരാശനാകില്ല.
5. ഈ ലോകത്ത് മനുഷ്യൻ കാണുന്ന എല്ലാ വസ്തുക്കളും അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്ടികളാണ്. അവയൊന്നും ആരാധന അർഹിക്കുന്നില്ല. ആരാധന അർഹിക്കുന്നത് അവയെ സൃഷ്ടിച്ചവനും പരിപാലിക്കുന്നവനുമായ അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണ്.