ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 192

የቃላት ትርጉም፦

• وَلَا يَسْتَطِيعُونَ፦ አይችሉም፣ አይጠቅሙም
• لَهُمْ نَصْرًا፦ ለእነርሱ (ለሚያመልኩዋቸው) እርዳታን
• وَلَا أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ፦ ነፍሶቻቸውንም እንኳ አይረዱም

የአንቀጹ ማብራሪያ፦

እነዚህ ጣዖታት ለሚያመልኩዋቸው ሰዎች ምንም ዓይነት እርዳታ ማድረግ አይችሉም፤ ከራሳቸውም ላይ ጉዳትን መከላከል አይችሉም። አንድ ሰው ቢመጣና እነዚያን ጣዖታት ቢሰብራቸው ወይም ቢያበላሻቸው፣ እነርሱ ራሳቸውን እንኳ መጠበቅ አይችሉም። ስለዚህ እነዚህ ፍጥረታት ምንም ነገር የማይፈጥሩ፣ ለራሳቸውም ሆነ ለሌሎች ጠቃሚ ያልሆኑ ከሆኑ፣ ከአላህ ጋር እንዴት አማልክት አድርገው ይወሰዳሉ?! ይህ ከበደል ሁሉ የበለጠ በደልና ከሞኝነት ሁሉ የከፋ ሞኝነት ነው። በእውነቱ እነዚህን ጣዖታት የሚያመልኩ ሰዎች ናቸው የሚጠብቋቸውና ከጉዳት የሚከላከሉዋቸው፣ ጣዖታቱ ግን ምንም አይጠቅሙም። ስለዚህ አምላክ ከሚያመልከው ይልቅ ደካማና የበታች መሆኑ ግልጽ ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶች፦

• አላህ ብቻ እርዳታን የሚሰጥና ጉዳትን የሚከላከል ነው፤ ከእርሱ ሌላ የሚመለኩ ነገሮች ሁሉ ደካማዎችና ፍጹም ችሎታ የሌላቸው ናቸው።
• የእምነት ጥበብ ሰው ሊጠቅመውና ሊጠብቀው የሚችለውን ብቻ መመለክ ነው፤ ራሱን እንኳ መጠበቅ የማይችልን መመለክ ከንቱ ሥራ ነው።
• ቁርኣን ሰዎችን ወደ አላህ ብቻ በማመላከት ከጣዖት አምልኮ ነጻ የሚያወጣ መሆኑ ታላቅ ጸጋ ነው፤ ምክንያቱም ጣዖትን ማመልክ ሰውን ወደ ውርደትና ብስጭት የሚያደርስ ነው።