Suurah Al-A'raaf — Aayad 192

Macnaha Erayada:

• Nasar (نَصْرًا): gargaar iyo caawinaad.
• Anfus (أَنفُسَهُمْ): nafahooda.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu sheegayaa in sanamyada ay gaaladu caabudaan ayna awoodin inay u gargaaraan cibaadadooda, mana awoodaan inay naftooda difaacaan wax shar ah oo ku yimaada, sida in la jajabiyo ama la burburiyo. Haddaba haddii ay yihiin kuwo aan waxba abuurin, isla markaana aan naftooda difaaci karin, sidee bay u mudan yihiin in lala caabudo Allaah? Waxayse gaaladu iyaga uga hor tagaan, waxayna ka difaacaan wax kasta oo dhib ah, sidaas darteed caabuduhu waa ka xoog badan yahay caabudaada, taas oo muujinaysa fool xumaanta caabudidda sanamyada iyo jaahilnimada gaalada.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Cibaadada waxay u baahan tahay in la caabudo mid wax kara oo wax anfaca, waxna dhiba, oo u gargaari kara cibaadadiisa, ma aha mid aan naftiisa waxba tarin.
2. Caabudidda wax aan waxba tarin waxay ka mid tahay waxyaabaha caqligu u xun yahay, waxayna muujinaysaa jaahilnimada qofka.
3. Ilaahay Subxaanahu watacaalaa waa Kan kaliya ee mudan in la caabudo, maxaa yeelay Isagaa wax abuura, Isagaa wax anfaca, Isagaa gargaarka leh, Isagaa naftiisa waxba dhibin karin.
4. Aayaddan waxay ku boorrinaysaa dadka inay ku hagaajiyaan caqligooda oo ay ka fikiraan waxay caabudayaan, si ay u gartaan xaqa oo ay uga fogaadaan baadilka.