Surja El-A'raf — Ajet 192

Kuptimet e fjalëve:

• لَهُمْ: për adhuruesit e tyre.
• نَصْرًا: ndihmë apo mbrojtje nga e keqja.
• وَلَا أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ: as veten e tyre nuk mund ta mbrojnë nga dëmi.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se idhujt që adhurohen pos Tij, nuk kanë asnjë fuqi për t’i ndihmuar adhuruesit e tyre, as për t’u sjellë dobi, as për t’i mbrojtur nga ndonjë e keqe apo dëm. Për më tepër, ata nuk mund ta mbrojnë as veten e tyre nga çdo dëm që mund t’u vijë, si thyerja, copëtimi apo poshtërimi. Pra, nëse këta idhuj janë të krijuar dhe të pafuqishëm, nuk krijojnë asgjë, nuk sjellin dobi e as nuk largojnë dëm as për vete e as për të tjerët, atëherë si mund të merren si zota përveç Allahut? Kjo është padrejtësia më e madhe dhe marrëzia më e ulët, sepse adhuruesi është më i fortë se i adhuruari, pasi adhuruesi mund ta mbrojë idhullin nga dëmi, ndërsa idhulli nuk mund ta mbrojë as veten e vet.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Vërtetimi i pafuqisë së plotë të idhujve dhe çdo gjëje që adhurohet pos Allahut, gjë që e bën të qartë kotësinë e adhurimit të tyre.
2. Nxitja për t’u mbështetur vetëm tek Allahu, i Cili është i Gjithfuqishëm dhe i Vetmi që sjell dobi dhe largon dëmin.
3. Tregimi i urtësisë së madhe të Islamit, i cili e çliron njeriun nga robëria ndaj krijesave të pafuqishme dhe e drejton atë drejt adhurimit të Krijuesit të Gjithëfuqishëm.
4. Kjo na bën të kuptojmë se lumturia dhe qetësia e vërtetë janë vetëm në adhurimin e Allahut, i Cili dëgjon dhe përgjigjet, e jo te gjërat që nuk dëgjojnë, nuk shohin dhe nuk mund të bëjnë asgjë.