Аль-Араф сүресі — Аят 192

1. Сөздердің мағынасы:

• لَا يَسْتَطِيعُونَ — олар қолдарынан келмейді, шамалары жетпейді.
• نَصْرًا — көмек, жәрдем, қорғау.
• أَنفُسَهُمْ — өздерін, өз бастарын.
• يَنصُرُونَ — олар көмектеседі, қорғайды.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ Тағала пұттардың, яғни адамдар табынатын жалған тәңірлердің дәрменсіздігін ашық баяндайды. Олар өздеріне сиынып, құлшылық еткен адамдарға ешқандай көмек көрсете алмайды, олардан келген зиянды да, қиындықты да кері қайтара алмайды. Тіпті өз бастарына келген зиянды да тойтарып, өздерін қорғауға шамалары жоқ. Күрделі бір нәрсе сынып қалса немесе бұзылса, оны жөндей алмайды, өздерін де сақтай алмайды. Керісінше, оларға табынушы адамдар пұттарды қорғап, олардың сынбауын, бүлінбеуін қамтамасыз етіп жүреді. Демек, табынылып отырған нәрсе өзіне табынған адамнан да әлсіз, дәрменсіз. Мұндай жағдайда жаратушы да, көмектесуге де қабілетсіз нәрсені Аллаһқа серік етіп қою — ақылға сыймайтын, ең үлкен әділетсіздік және надандықтың шегі.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Бұл аят адамды Аллаһтан басқаға табынудың мәнсіздігіне ой жүгіртуге шақырады. Пұттар да, басқа да жалған тәңірлер де ешкімге пайда да, зиян да келтіре алмайды.
• Шынайы көмек, қорғау және жәрдем тек Аллаһ Тағаланың қолында екенін түсінуге жетелейді. Ол — барлық нәрсеге құдіретті, әрі әркімге жақын.
• Ислам діні адамды ақылға, ойлауға, шынайылыққа шақырады. Ол адамды дәрменсіз, пайдасыз нәрселерге бас июден сақтап, тек Раббысына бетбұруға бағыттайды.
• Осы аят арқылы адам баласы өз өміріндегі барлық жақсылық пен жамандықтың Аллаһтың қалауымен болатынын ұғынып, тек Оған тәуекел етіп, Одан ғана жәрдем сұрауға тиіс екенін біледі.
• Ислам — адамды надандықтан, адасушылықтан алып шығып, шынайы бостандыққа, ақиқатқа жетелейтін дін. Бұл аят сол ақиқаттың бір дәлелі.