Sura Al-A'raf — Werset 63

Znaczenie słów:

• Dhikr (ذِكْرٌ) – napomnienie, przypomnienie, wezwanie do dobra.
• ’Alā rajulin minkum (عَلَىٰ رَجُلٍ مِّنكُمْ) – przez człowieka spośród was, którego znacie i którego pochodzenie jest wam znane.
• Li yundhirakum (لِيُنذِرَكُمْ) – aby was ostrzegł przed karą Bożą.
• Wa la’allakum turhamūn (وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ) – abyście dostąpili miłosierdzia Bożego.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah zwraca się tutaj do ludu proroka Nuh (Noego) – pokój z nim – który wyrażał zdziwienie i niedowierzanie, że Bóg zesłał objawienie i napomnienie człowiekowi spośród nich samych. Werset ten jest odpowiedzią na ich postawę: „Czy dziwicie się, że przyszło do was napomnienie od waszego Pana za pośrednictwem mężczyzny z waszego własnego grona?”. Ten człowiek nie był istotą z innego świata ani kimś obcym – wyrósł wśród nich, znali jego uczciwość, prawdomówność i nienaganną przeszłość. Nie był ani kłamcą, ani człowiekiem zbłąkanym.

Celem jego posłannictwa było ostrzeżenie ich przed karą Bożą, gdyby trwali w niewierze i nieposłuszeństwie. Dodatkowo – wezwanie do bogobojności, czyli do wypełniania nakazów Boga i powstrzymywania się od Jego zakazów. A jeśli odpowiedzą na to wezwanie i uwierzą, osiągną miłosierdzie Boga – największy dar, jakiego może dostąpić człowiek.

Werset ten podkreśla, że wybór posłańca spośród danego ludu jest formą łaski Boga, a nie powodem do zdziwienia czy odrzucenia. To, że prorok jest człowiekiem – a nie aniołem – czyni go bliższym ludziom, bardziej zrozumiałym i łatwiejszym do naśladowania.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Łaska Boga wobec ludzi – zesłanie proroka z ich własnego środowiska jest dowodem miłosierdzia Stwórcy, który nie pozostawia człowieka bez przewodnictwa.
2. Znaczenie bogobojności (taqwa) – prawdziwe szczęście w życiu doczesnym i wiecznym osiąga się przez posłuszeństwo Bogu i unikanie tego, co zakazane.
3. Ostrzeżenie przed karą – wiara nie jest tylko teorią; wiąże się z odpowiedzialnością i konsekwencjami czynów.
4. Miłosierdzie Boże jako cel – każdy człowiek powinien dążyć do tego, by dostąpić miłosierdzia Boga, które jest większe niż jakakolwiek doczesna nagroda.
5. Pokora wobec prawdy – zamiast dziwić się sposobowi przekazania objawienia, należy skupić się na jego treści i wezwaniu do dobra.
6. Przykład dla społeczności – posłaniec z ludu jest wzorem, że każdy człowiek może osiągnąć wysoki stopień pobożności i być przewodnikiem dla innych.