سوره اعراف — آیه 63

معانی کلمات:

• ذِکر: یادآوری، پند و اندرز، وحی و قرآن.
• علیٰ رَجُلٍ مِنکُم: بر زبان مردی از خودتان (که نسب و صداقتش را میشناسید).
• لِتُنذِرَکُم: تا شما را از عذاب الهی بترساند و بیم دهد.
• لِتَتَّقُوا: تا پرهیزگار شوید و از نافرمانی خدا دوری کنید.
• تُرحَمُونَ: مورد رحمت خدا قرار گیرید.

تفسیر آیه:

آیا شگفتزده شدید و تعجب کردید از اینکه پند و یادآوری از سوی پروردگارتان برای شما آمده است، بر زبان مردی از جنس خودتان که او را میشناسید و از صداقت و امانتداریاش آگاهید؟ او نه فرشته است و نه از قبیلهای دیگر؛ بلکه انسانی مانند شماست که در میان شما رشد کرده و هرگز دروغگو و گمراه نبوده است. این یادآوری برای آن است که شما را از عذاب خدا بیم دهد، اگر کفر بورزید و نافرمانی کنید؛ و نیز برای آنکه با ایمان آوردن و انجام فرمانهای خدا و دوری از گناهان، پرهیزگار شوید؛ و امید آنکه در پرتو این تقوا، مشمول رحمت الهی گردید و از عذاب رهایی یابید. پس این تعجب شما نه تنها بیمورد است، بلکه نشانهی نادانی و غفلت است؛ زیرا آمدن پیامبری از میان خودتان، بزرگترین نعمت و لطف خداوند نسبت به شماست.

فواید و پیامهای آیه:

• لطف و رحمت خداوند اقتضا میکند که برای هر قومی پیامبری از جنس خودشان بفرستد تا سخن او را بهتر بفهمند و به او اعتماد کنند؛ این نشانهی محبت خدا به بندگان است.
• تعجب و استبعاد از رسالت پیامبران، ریشهای شیطانی و ناشی از جهل است؛ انسان عاقل باید نعمت هدایت را با آغوش باز بپذیرد.
• هدف از بعثت پیامبران، انذار از عذاب و دعوت به تقواست؛ تقوایی که کلید رسیدن به رحمت و سعادت جاودان است.
• رسالت پیامبران بر اساس صداقت و شناختهشدن در میان مردم است؛ نه بر اساس ادعای دروغین و ناشناخته.
• رحمت خداوند مشروط به تقوا و ایمان است؛ هر که تقوا پیشه کند، شایستهی رحمت الهی میگردد و از خشم و عذاب او در امان میماند.