سوره اعراف — آیه 64

معانی کلمات:

• فُلک: کشتی، سفینه.
• عَمین: جمع «أعمی»، به معنای کوردلان، کسانی که چشم دلشان از دیدن حق نابیناست.

تفسیر آیه:

قوم نوح علیه السلام دعوت او را دروغ شمردند و بر تکذیب خود اصرار ورزیدند. آنان به جای پذیرش حق، به انکار آیات روشن الهی پرداختند و هیچ پندی نپذیرفتند. سرانجام، خداوند نوح و مؤمنانی را که با او در کشتی سوار شده بودند، از عذاب طوفان نجات داد و کسانی را که آیات خدا را تکذیب کرده بودند، در میان امواج طوفان غرق کرد. این غرق شدن، نتیجهٔ مستقیم کوردلی آنان بود؛ زیرا قلب‌هایشان از درک حقایق نابینا بود و نمی‌خواستند با چشم بصیرت بنگرند. آنان با وجود دیدن نشانه‌های قدرت خدا، راه هدایت را نپذیرفتند و سرانجام به عذاب الهی گرفتار شدند.

فواید و درس‌های آیه:

1. سنت الهی بر این است که بندگان مؤمن و صادق خود را در برابر سختی‌ها و بلاها نجات می‌دهد؛ پس ایمان و همراهی با پیامبران، مایهٔ رهایی از عذاب است.
2. تکذیب آیات الهی و اصرار بر کفر، عاقبتی جز هلاکت و نابودی ندارد؛ بنابراین انسان باید از سرنوشت پیشینیان عبرت بگیرد.
3. کوردلی و بستن چشم دل بر حقایق، بزرگ‌ترین مانع هدایت است؛ مؤمن باید همواره با بصیرت و درک عمیق به دنبال حقیقت باشد.
4. نجات مؤمنان در کنار هلاکت کافران، نشانهٔ عدالت و رحمت خداوند است که هر گروه را بر اساس اعمالشان پاداش می‌دهد.