Surja El-A'raf — Ajet 98

Kuptimet e fjalëve:

• Duhën (ضُحًى): Mëngjesi, koha e paradites kur dielli ngrihet lart.
• Yel'abûn (يَلْعَبُونَ): Të luajnë, të jenë të shkujdesur dhe të zhytur në lojë e argëtim, të painteresuar për atë që u pret.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar e pyet popullin e fshatrave (qyteteve) që i mohuan të dërguarit e Tij: A mos u ndien të sigurt nga dënimi Im që t'u vijë atyre në mëngjes, në kohën e paradites, ndërsa ata janë të shkujdesur dhe të zhytur në lojëra e argëtime të kota, të painteresuar për pasojat e veprave të tyre? Përmendja e kësaj kohe të veçantë (mëngjesit) është për shkak se njeriu në atë kohë është më i qetë dhe më i painteresuar, prandaj ardhja e dënimit në atë moment është më e rëndë dhe më e frikshme. Ky ajet vjen pas përmendjes së dënimit që u vjen natën, për të treguar se dënimi i Allahut mund t'u vijë njerëzve në çdo kohë, qoftë natën apo ditën, dhe ata nuk kanë asnjë siguri prej tij në asnjë moment.

Përfitimet nga ajeti:

1. Asnjë popull apo individ nuk duhet të ndihet i sigurt nga dënimi i Allahut, sepse Ai e dërgon dënimin e Tij kur të dojë dhe si të dojë.
2. Njeriu nuk duhet të mashtrohet nga jeta e kësaj bote dhe të zhytet në argëtime e lojëra, duke harruar adhurimin ndaj Allahut dhe përgatitjen për takimin me Të.
3. Siguria nga dënimi i Allahut është një nga shenjat e humbjes dhe mashtrimit, ndërsa besimtari i vërtetë jeton mes shpresës në mëshirën e Allahut dhe frikës nga dënimi i Tij.
4. Ky ajet na mëson se pendimi dhe kthimi te Allahu duhet të jenë të menjëhershëm, pa e shtyrë për nesër, sepse askush nuk e di se kur do t'i vijë fundi.