Sure A'râf — Ayet 98

Kelime Anlamları:

• Ehlü'l-kurâ: O belde halkı, şehir ve kasaba sakinleri.
• Be'sünâ: Azabımız, şiddetli cezamız.
• Duhâ: Kuşluk vakti, güneşin doğup iyice yükseldiği gündüzün ilk saatleri.
• Yel'abûn: Oynuyorlar, eğleniyorlar, gaflet içinde dünya işleriyle meşgul oluyorlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, önceki âyetlerde olduğu gibi inkârcı kavimlerin azabı hafife almalarını ve Allah'ın cezasından emin olmalarını kınayarak şöyle buyuruyor: "O belde halkı, azabımızın onlara kuşluk vaktinde, onlar gaflet ve oyun içindeyken gelivermesinden emin mi oldular?"

Allah Teâlâ burada azabın geliş vaktini özellikle "duhâ" yani kuşluk vakti olarak zikretmiştir. Çünkü insan, gecenin karanlığında ve gündüzün ilk saatlerinde daha gafletli olur; uykudan yeni kalkmış, dünya meşgalesine dalmış, oyun ve eğlenceyle oyalanmaktadır. İşte azabın böyle bir anda ansızın gelmesi, onu daha dehşetli ve daha etkili kılar. Tıpkı bir kimsenin en güvende hissettiği, en rahat olduğu anda yakalanması gibi...

Bu âyet, bizlere önemli bir ders vermektedir: İnsan, Allah'ın rahmetinden ümit kesmemeli, fakat O'nun azabından da asla emin olmamalıdır. Kişi, günahlar içinde yüzerken, dünya hayatının geçici zevkleriyle oyalanırken, bir anda Allah'ın cezasının gelivermesinden korkmalıdır. Nitekim nice kavimler, gaflet içinde yaşarken sabah akşam demeden azaba yakalanmışlardır.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize, hayatın her anında Allah'ın gözetimi altında olduğumuzu ve O'na karşı sorumluluk bilinciyle yaşamamız gerektiğini hatırlatmaktadır. Dünya hayatı bir oyun ve eğlenceden ibaret değildir; asıl hayat ahiret hayatıdır. Öyleyse bu kısa ömrü, Allah'ın rızasını kazanmak için değerlendirelim; gaflet uykusundan uyanıp O'na yönelenlerden olalım. Zira Allah'ın azabından emin olmak, ancak helak olan kavimlerin işidir. Bizler ise O'nun rahmetini umar, azabından korkar ve her an O'na sığınırız.