سورت معارج — آیت 12

د کلمو معناګانې:

• صَاحِبَتِهِ: د هغه ښځه (مېرمن).
• أَخِيهِ: د هغه ورور.

تفسیر:

دا آیت د قیامت د ورځې د هولناک حالت په اړه خبر ورکوي، کله چې کافر سړی د عذاب له وېرې غواړي چې ځان خلاص کړي. هغه چمتو دی چې د خپل ژوند تر ټولو نږدې کسان قربان کړي — خپل اولاد، خپله ښځه (چې ورسره یې ژوند تېر کړی) او خپل ورور (چې د کورنۍ غړی دی) — ترڅو د الله له عذابه وتښتي. دا ټول هغه کسان دي چې په دنیا کې یې له هغه سره ډېره مینه او تړاو درلود، خو په قیامت کې به هېڅوک د چا په کار نه راځي او هر څوک به یوازې د خپل ځان په فکر وي. دا بیان د قیامت د ورځې د سختۍ او د کافرانو د ناامیدۍ انځور وړاندې کوي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د قیامت د ورځې د سختۍ یادونه کوي، چې هلته به له نږدې خپلوانو څخه هم هېڅ ګټه نه وي — نو باید په دنیا کې د نیکو عملونو له لارې د هغې ورځې لپاره چمتووالی ونیسو.
• دا مونږ ته درس راکوي چې په دنیا کې له خپلوانو سره مینه او مهرباني وکړو، خو په دې پوه شو چې اصلي نجات یوازې په ایمان او نیکو عملونو کې دی، نه په نسب او خپلوۍ کې.
• دا آیت د اسلام د رحمت او عدل ښودنه کوي، چې الله تعالی مونږ ته د خبرداري له لارې د عذاب نه د خلاصون لار ښیي — او هغه دا ده چې په دنیا کې له الله سره د نیکو عملونو او توبې له لارې خپل ځان خوندي کړو.