Suurah Al-Ma'aarij — Aayad 12

Macnada Erayada:

• وَصَاحِبَتِهِ: Haweenaydiisii (xaaskiisii).
• وَأَخِيهِ: Walaalkiis (wiilkii hooyadiis ama aabihii).

Tafsirka:

Waxaa laga hadlayaa awoodda iyo rabitaanka gaalnimada ku dhinta ee Maalinta Qiyaame, marka uu arko cadaabka weyn ee hortiisa ah, wuxuu jeclaan lahaa inuu iska furto iyadoo uu isku furto waxa ugu qaalisan ee uu leeyahay. Waxaa ka mid ah kuwa uu doonayo inuu isku fadiyo: xaaskiisii (saaxiibtiisii nolosha), walaalkiis, carruurtiisii, qaraabadiisii, iyo dadka dhulka ku nool oo dhan – haddii ay suurtagal tahay – si uu uga baxsado cadaabka Eebbe. Laakiin wax walba way ku caddaan doonaan, waxna kama tarayn doono isku furashadaas, maxaa yeelay Maalintaas qof kastaa wuxuu ka shuqli doonaa naftiisa oo keliya.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Waynida Maalinta Qiyaame: Aayaddu waxay muujinaysaa cabbka iyo baqdidka weyn ee Maalintaas, taasoo dadka ku baraarujinaysa inay u dardaarmaan nolosha adduunka oo ay u camal falaan aakhiro.
2. Qadarka qoyska iyo xiriirka: Waxay muujinaysaa in xiriirka qoyska iyo qaraabada uu yahay mid qiimo weyn leh adduunka, laakiin Maalinta Qiyaame waxba uma tarayn dadka, marka waa in la xoojiyaa xiriirkaas adduunka iyadoo loo raadsanayo raalli ahaanshaha Eebbe.
3. Dhiirigelinta towbada iyo camal fiican: Haddii qofku doonayo inuu ka badbaado Maalintaas, waa inuu ku camal falaa wakhtiga halkaas ka hor, isagoo toobad keenaya oo ku soo noqonaya Eebbe, maxaa yeelay isku furashada Maalintaas waxba kama taraan.
4. Naxariista Eebbe: Aayaddu waxay dadka ku tusinaysaa in Eebbe yahay mid naxariis badan, maxaa yeelay wuxuu u furnayay dadka fursad ay ku toobad keenaan oo ay ku camal falaan wanaag, ka hor inta aysan iman Maalintaas.