Аль-Мааридж сүресі — Аят 20

1. Сөздердің мағынасы:

• إِذَا مَسَّهُ — оған тиген кезде, оған жеткенде.
• الشَّرُّ — жамандық, қиындық; бұл жерде кедейлік, ауру-сырқау, бәле-жала сияқты қиыншылықтарды білдіреді.
• جَزُوعًا — шыдамсыз, сабырсыз, қатты қайғырып, асығыс үмітсіздікке түсетін.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта адам баласының табиғатындағы бір әлсіздікті суреттеп беріп отыр: оған қандай да бір қиындық — ауру, кедейлік, жоқшылық немесе басқа да бәле-жала — жеткен кезде, ол дереу шыдамсыздық танытып, қатты қайғырып, үмітсіздікке бой алдырады. Бұл — адамның жаратылысында бар асығыс әрі сабырсыз қасиет. Алайда бұл сипат барлық адамға бірдей тән емес: иман мен тақуалық арқылы кемелденген жандар қиындыққа да, қуанышқа да сабырмен қарайды. Олар Алланың сынағы екенін түсініп, шыдамдылық танытады. Сондықтан бұл аят адамды өз бойындағы осы әлсіздікті жеңуге, сабыр мен қанағатқа үйренуге шақырады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Адам баласының табиғаты әлсіздікке бейім екенін мойындау — өзімізді тәрбиелеудің алғашқы қадамы. Осыны білу арқылы біз сабырға ұмтыламыз.
• Қиындық кезінде шыдамсыздық таныту — иманды әлсірететін нәрсе. Ал сабырлылық — Алланың сүйіспеншілігіне жетудің жолы.
• Ислам діні адамды қиындыққа төзе білуге, үмітсіздікке бой алдырмауға, әрбір сынақтың артында жеңілдік бар екеніне сенуге тәрбиелейді.
• Құран аяттары адамның жан дүниесін танып, оны жақсартуға бағыттайды. Бұл — Құранның адамға деген мейірімділігі мен даналығының көрінісі.
• Сабыр мен қанағат — жүректі тыныштандырып, Аллаға деген сенімді нығайтатын қасиеттер. Осы арқылы адам бақытты әрі рухани кемел өмірге жетеді.