சூரா அல்-மஆரிஜ் — வசனம் 20

சொற்பொருள்:

• மஸ்ஸஹு (مسه): அவரைத் தொடுதல் / அவருக்கு ஏற்படுதல்
• அஷ்ஷர்ரு (الشر): தீமை, துன்பம் — இங்கு வறுமை, நோய் போன்ற துன்பங்கள்
• ஜஜூஆ (جزوع): மிகுந்த பொறுமையின்மை, பதற்றம், அலறல், மனவேதனையுடன் கூடிய தவிப்பு

விளக்கம்:

மனிதன் இயற்கையாகவே பலவீனமானவன்; அவனது மனநிலை சூழ்நிலைக்கேற்ப மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. அவனுக்கு வறுமை, நோய், இழப்பு, தோல்வி போன்ற ஏதேனும் ஒரு துன்பம் ஏற்பட்டுவிட்டால், அவன் மிகுந்த பதற்றமும் பொறுமையின்மையும் கொண்டவனாகி விடுகிறான். சிறிதளவு துன்பம் வந்தாலும் அவன் அலறி அழுகிறான்; பொறுமையை இழந்து, மனம் உடைந்து, நம்பிக்கையை இழந்து தவிக்கிறான். இது மனிதனின் பலவீனமான இயல்பாகும்.

ஆனால், இறைநம்பிக்கையும் மறுமை நம்பிக்கையும் கொண்ட இறைநேசர்கள் இவ்வாறு அல்ல. அவர்கள் துன்பம் வந்தாலும் பொறுமையுடன் சகித்துக்கொண்டு, அது இறைவனின் சோதனை என்பதை உணர்ந்து, அவனிடமே முறையிட்டு, அவனிடமே நம்பிக்கை வைத்து நிலைத்திருப்பார்கள். அவர்களின் இதயங்கள் இறைவனின் மீதுள்ள நம்பிக்கையால் உறுதியாக இருக்கும்; துன்பம் அவர்களை சோர்வடையச் செய்யாது, பதற்றமடையச் செய்யாது.

பயன்கள்:

1. மனிதனின் பலவீனத்தை அறிந்து, நாம் அல்லாஹ்விடம் மட்டுமே நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும்; அவனைத் தவிர வேறு யாரும் நம்மை துன்பங்களிலிருந்து காக்க முடியாது என்பதை உணர வேண்டும்.
2. துன்பங்கள் வரும்போது பொறுமையும் சகிப்புத்தன்மையும் மிக முக்கியமான பண்புகள். இவை இறைநம்பிக்கையின் அடையாளங்களாகும்.
3. இந்த வசனம் நமக்கு கற்றுத்தரும் பாடம்: வாழ்க்கையில் துன்பங்கள் வந்தாலும் நாம் பதற்றமடையாமல், அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைத்து, பொறுமையுடன் சகித்துக்கொண்டால், அது நமக்கு மறுமையில் சிறந்த பலனைத் தரும்.
4. இறைவனின் சோதனைகள் நம்மை சுத்திகரிக்கின்றன; அவற்றை பொறுமையுடன் எதிர்கொள்பவர்களுக்கு அல்லாஹ் நிச்சயமாக நன்மைகளை வழங்குவான்.