Sura Al-Ma'arij — Aya 20

Maana ya Maneno:

• "Massa" (مَسَّهُ): Kumgusa au kumpata.
• "Ash-Sharru" (الشَّرُ): Shida, umaskini, maradhi, au maafa yanayomdhuru mwanadamu.
• "Jazu'an" (جَزُوعًا): Mwenye kukata tamaa, kufadhaika sana, na kuvumilia kidogo wakati wa shida.

Ufafanuzi wa Aya:

Aya hii inaelezea hali ya mwanadamu kwa ujumla, kwamba ameumbwa na tabia ya kukata tamaa na kufadhaika anapopata shida au maafa, kama vile ugonjwa, umaskini, au dhiki yoyote. Anapoguswa na jambo baya, huwa hana subira, analalamika, na kufadhaika kupita kiasi. Hii ni asili ya mwanadamu anapojiachia tu, bila kumfikiria Mwenyezi Mungu na kumtegemea Yeye.

Lakini Mwenyezi Mungu ametoa ubaguzi kwa waumini wanaoamini na kufanya amali njema, hasa wale wanaosimamisha sala, wanaotoa zaka, wanaamini siku ya hisabu, wanaogopa adhabu ya Mola wao, na wanaojilinda na maovu. Hao ndio wenye subira na wanaoshukuru katika nyakati zote — wakati wa shida na wakati wa raha.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kujua udhaifu wa mwanadamu wa asili kunamsaidia mtu kujitahidi kujenga subira na kumtegemea Mwenyezi Mungu katika kila hali, kwani subira si tabia ya kuzaliwa nayo bali ni kitu cha kujifunza na kukisoma.
2. Aya inatuhimiza kutafuta kinga dhidi ya hali hii ya kukata tamaa kwa kumuabudu Mwenyezi Mungu, kusali, kutoa sadaka, na kuamini siku ya mwisho — hizi ndizo njia za kujenga utulivu wa moyo.
3. Inatufundisha kuwa Mwenyezi Mungu hatuachi sisi wenyewe, bali ametupa mwongozo na njia za kujikinga na udhaifu huu, na hii ni rehema kubwa kwetu.
4. Kujua kwamba shida ni mtihani kutoka kwa Mwenyezi Mungu kunamfanya mwamini avumilie na kutarajia thawabu, badala ya kukata tamaa na kufadhaika.