Аль-Мааридж сүресі — Аят 21

1. Сөздердің мағынасы:

• ﴿مَسَّهُ﴾ — оған тиді, жетті, келді.
• ﴿الْخَيْرُ﴾ — жақсылық, яғни дүние-байлық, молшылық, денсаулық сияқты игіліктер.
• ﴿مَنُوعًا﴾ — тым сараң, беруден қатты қысылатын, қолы ашық емес адам.

1. Тәпсір:

Адам баласының жаратылысында асығыс қылық пен сараңдық бар. Оған бір қиындық, жоқшылық немесе ауру-сырқау келсе, қатты шарасызданып, қайғырады, сабырсыздық танытады. Ал егер оған жақсылық — байлық, молшылық, денсаулық пен амандық келсе, онда ол тым сараң болады: Аллаһ берген игіліктен Аллаһ жолында беруге, мұқтаждарға жәрдемдесуге қысылады, қолын ашпайды. Бұл — адамның табиғи әлсіздігі мен нәпсінің сараңдығы. Алайда бұл сипаттан намазды берік ұстанып, оны әрдайым уақытында орындайтын, мал-мүлкінде белгіленген үлесін (зекетті) беріп, сұрағанға да, сұрамайтын мұқтажға да жәрдемдесетін, ақырет күніне сеніп, оған жақсы амалдармен дайындалатын, Раббысының азабынан қорқатын, әуреттерін Аллаһ харам еткен нәрселерден сақтайтын мүміндер арылады. Солар ғана осы әлсіздіктен құтылып, жақсылық келгенде де, жамандық келгенде де сабыр мен шүкірлік танытады.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Байлық пен денсаулық — Аллаһтың берген сыйы; оны тек өзіне ғана жарату емес, Аллаһ жолында жұмсау — шынайы бақыттың жолы.
• Сараңдық адамды рухани кемелдіктен алыстатады; жомарттық пен көмектесу — мүміннің көркі.
• Намаз бен зекет сияқты ғибадаттар адамның жүрегін тазартып, нәпсінің сараңдығы мен сабырсыздығын емдейді.
• Ақыретке сену және Аллаһтың азабынан қорқу адамды дүниеқоңыздықтан сақтайды.
• Ислам — адамды жақсылықта да, қиындықта да тепе-теңдікте ұстайтын, жүректі мейірімге, қолды жомарттыққа бастайтын дін.