Sure Meâric — Ayet 29

Kelime Anlamları:

• Furûc: (tekil: ferç) Mahrem yerler, iffetin korunması gereken organlar.
• Hâfizûn: Koruyanlar, muhafaza edenler, gözetenler.

Tefsir:

Yüce Allah bu âyet-i kerîmede, kurtuluşa eren müminlerin önemli bir vasfını daha zikretmektedir: İffetlerini korumak. Onlar, Allah’ın haram kıldığı her türlü gayri meşrû ilişkiden, zinadan ve ahlâksızlıktan uzak dururlar. Nefislerinin ve gözlerinin isteklerine gem vururlar; mahrem yerlerini her türlü haramdan muhafaza ederler.

Bu koruma, yalnızca fiilî zinayı terk etmekle sınırlı değildir; aynı zamanda bakışları haramdan çevirmek, kalbi kötü düşüncelerden arındırmak ve kişiyi günaha sürükleyecek ortamlardan uzak durmakla tamamlanır. Mümin, iffetini bir hazine gibi korur; çünkü bilir ki iffet, imanın bir parçasıdır ve kişinin dünyadaki şerefi, âhiretteki derecesi buna bağlıdır.

Ancak Yüce Allah, bu korumanın istisnasını da belirtmiştir: Kişinin helâli olan eşi ve cariyesi. Mümin, Allah’ın kendisine helâl kıldığı bu meşrû birlikteliklerden sorumlu tutulmaz; bu, onun için bir rahmet ve kolaylıktır. Zira İslâm fıtratı esas alır; insanın meşrû ihtiyaçlarını helâl yoldan karşılamasını teşvik eder, harama sapmayı ise yasaklar.

Sevgili kardeşim! Bu âyet bize gösteriyor ki İslâm, insanı hem maddî hem manevî kirlerden arındırmayı hedefler. İffetli bir hayat, yalnızca bireyin huzurunu değil, toplumun da güven ve esenliğini sağlar. Zinâ ve ahlâksızlık yayıldığında aileler parçalanır, nesiller bozulur, toplum çürür. Oysa Allah’ın emrine uyan müminler, hem dünyada izzetli bir hayat yaşar hem de âhirette cennetle müjdelenir.

Unutma ki iffetini koruyanlara Allah, katından büyük bir mükâfat hazırlamıştır. Nefsin arzularına karşı durmak zor olsa da, bu sabrın karşılığı cennettir. Allah’ın yardımı, iffetli kullarının yanındadır. Sen de bu güzel ahlâkı kuşan, gözünü ve kalbini haramdan koru; Rabbine güven. Çünkü O, koruyanları asla yalnız bırakmaz ve onları dünyada da âhirette de rızıklandırır, şereflendirir.