Surah Al-Muddassir — Talata 13

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• وَبَنِينَ شُهُودًا – mga anak na lalaki na laging naroroon at dumadalo sa mga pagtitipon kasama niya, hindi lumalayo sa kanya.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay bahagi ng paglalarawan ng kalagayan ng isang taong matigas ang ulo at nagmamalaki laban sa katotohanan. Ang tinutukoy dito ay ang taong binigyan ng Diyos ng maraming kayamanan at mga anak na lalaki na laging nasa tabi niya — naroroon sa kanyang harapan, dumadalo sa mga pagtitipon, at hindi lumalayo sa kanya dahil sa kanilang kasaganaan. Ang mga anak na ito ay hindi lamang marami, kundi laging kasama niya sa kanyang pananatili sa Mecca, kaya't lubos ang kanyang kasiyahan at pagmamalaki sa kanila. Ngunit sa kabila ng mga biyayang ito, siya ay nanatiling mapagmatigas at nagtakwil sa mga tanda ng Diyos, kaya't ang mga biyayang ito ay naging dahilan ng kanyang pagmamalaki at paglayo sa katotohanan, imbes na maging dahilan ng kanyang pasasalamat at paglapit sa Diyos.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang mga biyaya tulad ng kayamanan at mga anak ay pagsubok mula sa Diyos — kung paano natin ito gagamitin at kung tayo ba ay magpapasalamat o magmamalaki.
2. Ang pagkakaroon ng maraming anak at kayamanan ay hindi garantiya ng kaligayahan sa Kabilang Buhay; ang tunay na tagumpay ay nasa pananampalataya at mabubuting gawa.
3. Ang pagmamalaki sa mga biyaya at paggamit nito sa paglaban sa katotohanan ay isang malaking kapahamakan, at ang sinumang gumawa nito ay haharap sa matinding parusa mula sa Diyos.
4. Ang tunay na pasasalamat sa mga biyaya ng Diyos ay ang paggamit ng mga ito sa pagsunod sa Kanya at sa pagtulong sa kapwa, hindi sa pagmamalaki at pagmamatigas.