சூரா அல்-முததஸ்ஸிர் — வசனம் 13

சொற்பொருள்:

• بَنِينَ: மகன்கள் (புதல்வர்கள்).
• شُهُودًا: (இங்கு) அவருடன் எப்போதும் உடனிருப்பவர்கள்; அவரை விட்டுப் பிரியாதவர்கள்; மக்காவில் அவருடன் தங்கியிருந்து அவருடைய கூட்டங்களில் கலந்துகொள்பவர்கள்.

விளக்கம்:

இறைவன் தனிமையான நிலையில் படைத்த ஒருவனை (வலீத் பின் முஃகீரா) பற்றி இங்கு கூறுகிறான். அவனுக்கு விசாலமான செல்வத்தையும், எப்போதும் அவனுடன் இருந்துகொண்டு அவனை விட்டுப் பிரியாத மக்காவில் வசிக்கும் புதல்வர்களையும் அளித்தான். இவ்வாறு அவனுக்கு உலக வாழ்க்கையில் எல்லா வசதிகளையும் சௌகரியங்களையும் நான் அளித்தேன். ஆனால், இந்த அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்துவதற்குப் பதிலாக, அவன் குர்ஆனையும் இறைவனின் அத்தாட்சிகளையும் மறுத்து, உண்மைக்கு எதிராகப் பிடிவாதமாக நின்றான். மேலும், தனக்கு இன்னும் அதிகமாகச் செல்வமும் குழந்தைகளும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டான். இது அவனுடைய அறியாமையையும், இறைவனின் அருளை அறியாத தன்மையையும் காட்டுகிறது.

பயன்கள்:

1. செல்வமும் குழந்தைகளும் இறைவனின் அருட்கொடைகளில் ஒன்றாகும்; ஆனால், அவை மனிதனை இறைவனிடமிருந்து திசைதிருப்பக் கூடாது.
2. இறைவன் கொடுத்த அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும்; மாறாக, அவற்றைப் பயன்படுத்தி இறைவனுக்கு மாறு செய்வது பெரும் இழிவாகும்.
3. உண்மையை மறுப்பவர்களுக்கு இறைவன் தண்டனையைத் தவிர வேறு எதையும் அதிகரிக்க மாட்டான்.
4. மனிதனுடைய ஆசைக்கு முடிவே இல்லை; ஆனால், இறைவனின் வழிகாட்டுதல்தான் மனிதனுக்கு நன்மையானது.