سورت مدثر — آیت 22

د کلمو معناګانې:

• عَبَسَ: مخ یې تریخ کړ، تندي یې راګونځوله.
• بَسَرَ: د مخ تریخوالی یې نور هم زیات کړ، مخ یې له قهره کلک وګوځاوه.

تفسیر:

د دې آیت مخکینۍ برخه کې الله تعالی د یو کافر مشر (ولید بن مغیره) یادونه کړې وه چې د قرآن د نزول پر مهال یې د پیغمبر ﷺ په اړه بدې فکرونه کول. دا آیت د هغه د بد حالت بله کچه ښیي: کله چې هغه د قرآن د ردولو لپاره د عذرونو په لټه کې شو، نو څه یې پیدا نه کړل، نو مخ یې تریخ شو، تندي یې راګونځولې او له قهره یې مخ نور هم کلک وګوځاوه. دا د هغه د بې وسۍ او نا امیدۍ ښکارندوی دی، ځکه چې نه یې شو کولای د قرآن پر وړاندې کوم منطقي اعتراض وکړي، او نه یې غوښتل چې حق ومني.

فايدې:

• دا آیت ښیي چې کافرانو د حق د ردولو لپاره څومره کوښښونه کول، خو حق تل غالب پاتې شو.
• د مسلمان لپاره دا درس دی چې کله د حق په لاره کې له سختۍ سره مخ شي، نو صبر او استقامت دې وکړي، ځکه چې د باطل خاوندان به تل په غوسه او نا امیدۍ کې وي.
• دا آیت د قرآن د عظمت ثبوت دی، چې دښمنان یې حتی د ردولو لپاره د یوې خبرې موندلو توان نه لري.