Аль-Муддассир сүресі — Аят 22

1. Сөздердің мағынасы:

— «عَبَسَ»: бетін тыржыңдады, қабағын түйді.

— «بَسَرَ»: түрін одан әрі бұзып, қабағын қатты түйді, жүзінен мейірімсіздік пен ашу байқалды.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Құранға қарсы айла ойластырған адамның жай-күйін суреттейді. Ол Құранды жоққа шығару үшін ойланып, әлдебір кемшілік табуды көздеді. Бірақ ойлана келе, Құраннан ешқандай ақау таба алмады. Оған қарсы айтатын дәлел табылмаған соң, іші қысылып, ызасы кернеді. Сөйтіп, бетін тыржыңдатып, қабағын түйді, түрі бұзылып, одан әрі қатты күңіренді. Бұл — ақиқатқа мойынсұнғысы келмей, өзін жоғары санаған менмендіктің белгісі. Ол Құранның алдында дәрменсіз қалғанын сезгенімен, оны мойындауға батылы бармады, сондықтан ашу-ыза мен жеккөрушілікке бой алдырды.

1. Алынатын ғибраттар:

— Құран — ақиқат кітабы; оған қарсы айла ойластырғандардың барлығы да дәрменсіз қалады.

— Ақиқатқа мойынсұнбау мен менмендік адамды ызаға, ашуға және рухани құлдырауға апарады.

— Құранды оқып, ойлану — жүректі нұрландыратын, көңілді тыныштандыратын ізгі жол.

— Ислам — ақыл мен жүректің келісіміндегі дін; ол адамды әділдікке, кішіпейілдікке және шынайы бақытқа шақырады.

— Құранның ғажайып үндестігі мен мағына тереңдігі оны тек Жаратушыдан келген кітап екенін танытады; оған құлақ түріп, бойсұнған адам зор игілікке жетеді.