Sura Al-Muddaththir — Werset 22

Znaczenie słów:

• عَبَسَ – zmarszczył brwi, zasępił twarz.
• بَسَرَ – jeszcze bardziej się skrzywił, zaostrzył wyraz twarzy, okazał surowość i niechęć.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Po tym, jak ten człowiek (al-Walid ibn al-Mughira) rozważał w sobie, jakie słowa mógłby rzucić przeciwko Prorokowi ﷺ i Koranowi, a następnie – po głębokim namyśle – nie znalazł żadnego sensownego argumentu ani sposobu na podważenie prawdy, jego twarz przybrała surowy, ponury wyraz. Najpierw zmarszczył brwi i zasępił oblicze, a potem jeszcze bardziej się skrzywił, okazując gniew, złość i bezsilność. Był to wyraz kogoś, kto znalazł się w ślepym zaułku – nie potrafił zaprzeczyć oczywistości, a jednocześnie nie chciał uznać prawdy. Jego twarz zdradzała wewnętrzne rozdarcie: pycha i upór nie pozwalały mu się poddać, a rozum nie dawał mu żadnego argumentu przeciwko objawieniu. W ten sposób Allah ukazał jego stan – człowieka, który zamiast pokornie przyjąć prawdę, zareagował gniewem i wyniosłością.

Korzyści i nauki płynące z tej wersetu:

• Werset ten uczy nas, że prawda jest oczywista i nie potrzebuje obrony – to ci, którzy jej nie przyjmują, znajdują się w trudnym położeniu i okazują to swoją postawą.
• Pokazuje, jak wielkim błogosławieństwem jest pokora i otwartość serca na Boże prowadzenie. Człowiek, który przyjmuje prawdę, zyskuje spokój, podczas gdy upór i pycha prowadzą do wewnętrznego rozdarcia i cierpienia.
• Zwraca uwagę na to, że wyraz twarzy i zachowanie człowieka odzwierciedlają stan jego serca – dlatego muzułmanin powinien dbać o swoje wnętrze, aby jego postawa była pełna łagodności, życzliwości i otwartości na dobro.
• Przypomina, że nie należy naśladować tych, którzy z powodu dumy i zaślepienia odrzucają oczywistą prawdę, lecz należy szukać światła w Koranie i Sunncie, które prowadzą do szczęścia w obu światach.