Surat Al-Muddassir — Ayat 22

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• عَبَسَ (abasa): nggawe rai kerut, rai mangkel, utawa rai ora seneng.
• بَسَرَ (basara): nambah banget kerute rai, luwih peteng lan luwih mangkel tinimbang mung kerut biasa.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nyritakake kahanane wong kang gething banget marang Rasulullah lan Al-Qur'an, yaiku Walid bin Mughirah. Sawise dheweke mikir lan ngrancang apa kang arep diucapake kanggo ngrusak ajining Rasulullah lan Al-Qur'an, dheweke ora nemu celah utawa kekurangan kang bisa dipaido. Amarga bingung lan kalah, banjur raine dadi kerut, mangkel banget, lan tambah peteng raine. Kabeh iku dheweke lakoni amarga atine ora gelem ngakoni bebener, lan rumangsa gengsi yen kudu ngakoni Al-Qur'an iku saka Allah. Mula saka iku, rai kerut lan mangkel iku dadi tandha yen dheweke wis kalah lan ora bisa nindakake apa-apa maneh kajaba mung nesu lan mbengok.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku kitab kang kuwat lan ora bisa dipaido, nganti wong kang paling pinter lan paling sengit marang Islam wae ora bisa nemu kekurangane.
• Wong kang gething marang bebener iku mesthi bakal kalah lan mung bisa nesu, amarga bebener ora bisa dikalahake.
• Kita kudu tansah mbukak ati lan ora gengsi ngakoni bebener, amarga ngakoni bebener iku tandha wong kang cerdas lan ikhlas.
• Al-Qur'an dadi pituduh lan kabegjan kanggo sapa wae kang gelem ngrungokake lan nampa kanthi ati kang resik.