Surja El-Muddeththir — Ajet 22

Kuptimet e fjalëve:

• Abese (عَبَسَ): Vrenjti fytyrën, duke shfaqur ashpërsi dhe zymtësi në fytyrë.
• Beser (بَسَرَ): E shtrëngoi edhe më shumë fytyrën, u bë edhe më i vrenjtur dhe i ashpër në pamje.

Tefsiri i ajetit:

Pas mendimit dhe planifikimit për të gjetur një mënyrë për të sulmuar Kuranin dhe të Dërguarin (salallahu alejhi ve sel-lem), ky njeri – el-Uelid ibn el-Mugire – kur nuk gjeti asnjë të metë apo lëshim në Kuran, e vrenjti fytyrën dhe e bëri atë të ashpër e të zymtë. Ai u mundua shumë në mendjen e tij për të gjetur një shpifje kundër Kuranit, por kur iu mbyllën të gjitha rrugët dhe nuk gjeti asnjë mënyrë për ta kundërshtuar, fytyra e tij u bë e vrenjtur dhe e ashpër, duke shfaqur zemërimin dhe hidhërimin që kishte në brendësi. Kjo tregon gjendjen e tij të vështirë psikologjike, sepse e dinte të vërtetën por nuk donte ta pranonte.

Përfitimet nga ajeti:

• Ky ajet na tregon se armiqtë e së vërtetës, kur nuk gjejnë argumente për ta kundërshtuar atë, zemërimi dhe hidhërimi u shfaqet në fytyrat e tyre. Kjo është shenjë e dobësisë së tyre dhe e fuqisë së së vërtetës.
• Na mëson se Kuranit nuk mund t'i gjendet asnjë e metë, sepse ai është fjala e Allahut, dhe kushdo që përpiqet ta sulmojë, do të dështojë dhe do të poshtërohet.
• Fytyra e njeriut pasqyron gjendjen e tij të brendshme; prandaj muslimani duhet ta mbajë fytyrën të qeshur dhe të sjellshme me njerëzit, duke shmangur vrenjtjen dhe ashpërsinë pa nevojë.
• Ky ajet na bën të kuptojmë se këmbëngulja në mohim dhe arroganca ndaj së vërtetës është shkak i shkatërrimit, ndërsa pranimi i së vërtetës me përulësi është rruga e shpëtimit në këtë botë dhe në botën tjetër.