Muddəssir surəsi — Ayə 22

1) Bəzi sözlərin izahı:

• عَبَسَ (əbəsə): Üzünü turşutmaq, qaşqabağını tökmək, üz-gözünü büzmək deməkdir.
• بَسَرَ (bəsərə): Bu da üzünü daha da turşutmaq, qaşqabağını daha da tökmək, sifətini daha da büzmək mənasındadır. Yəni əvvəlki qaşqabağını daha da artırmaq.

2) Ayənin təfsiri:

Bu ayə, haqqı inkar edən kimsənin Qurani-Kərimə qarşı təhqir və təkəbbür yolunu tutduqdan sonra düşdüyü aciz vəziyyəti təsvir edir. O kimsə Qurana qarşı bir qüsur, bir eyib tapmaq üçün fikirləşib-daşınmış, öz-özünə nə deyəcəyini hazırlamışdı. Lakin nə qədər çalışsa da, Quranda heç bir nöqsan tapa bilmədi. Bütün yollar üzünə bağlandı, hiylələri tükəndi.

Elə bu zaman üzünü turşutdu, qaşqabağını tökməklə kifayətlənməyib, sifətini daha da büzdü, üz-gözünü daha da turşutdu. Bu, onun daxilindəki qəzəb, acizlik və kinin üzündəki əks-sədası idi. Çünki haqqı qəbul etmək istəmirdi, amma ona qarşı heç bir dəlil də tapa bilmirdi. Beləcə, təkəbbürü onu daha da qaranlığa sürüklədi.

Bu ayədən biz öyrənirik ki, haqqa qarşı təkəbbür göstərmək, inadla onu inkar etmək insanı heç bir nəticəyə aparmır; əksinə, onu acizliyə, qəzəbə və rüsvayçılığa düçar edir. Qurani-Kərim isə elə bir kitabdır ki, ona qarşı heç bir qüsur tapmaq mümkün deyil. Onun hər bir hərfi, hər bir kəlməsi ilahi hikmətlə doludur.

Ey insan! Gəl, inadı bir kənara qoy, qəlbinin qapılarını haqqa aç. Qurani-Kərim sənin üçün bir nur, bir hidayət və bir şəfadır. Ona sarıl, onunla dost ol, onunla ünsiyyət qur. Çünki o, səni dünyada da, axirətdə də ucalığa aparan yoldur. Haqqa təslim olmaq izzətdir, təkəbbür isə zillətdir.