Sure Müddessir — Ayet 22

Kelime Anlamları:

• Abese (عَبَسَ): Yüzünü ekşitmek, kaşlarını çatmak, surat asmak.
• Beser (بَسَرَ): Yüzünü daha da buruşturmak, çirkin bir şekilde kaşlarını çatıp öfkeyle bakmak, asık suratlı olmak.

Tefsir:

Bu âyet, Kureyş'in ileri gelenlerinden Velîd b. Muğîre hakkında inmiştir. O, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) getirdiği Kur'an'ı çürütmek için kendi kendine düşünmüş, planlar kurmuş ve bu uğurda bir söz söylemeye çalışmıştı. Fakat Kur'an'ın eşsiz belagati ve hakikati karşısında çaresiz kalmış, hiçbir kusur bulamamıştı. İşte bu acizlik ve öfke anında yüzünü ekşitti, kaşlarını çattı, suratını astı ve iyice asık bir ifadeyle baktı. Bu tavır, onun içindeki kini ve hakikate karşı duyduğu öfkeyi dışa vuruyordu.

Kur'an'ın bu tasviri, insanın hakikate karşı takındığı olumsuz tavrın ne kadar çirkin olduğunu gözler önüne serer. İnsan, kendisine hidayet rehberi olarak gönderilen bu kitabı düşünüp taşınmalı, onun âyetleri üzerinde tefekkür etmelidir. Ancak Velîd gibi kibirlenenler, hakikati kabul etmek yerine öfke ve inatları yüzünden yüzlerini ekşitirler. Oysa mümin, Kur'an'ı okuduğunda yüzü nurlanır, kalbi huzur bulur. Çünkü o, Rabbinden gelen bir rahmettir. Bu âyet, bizlere hakikate teslim olmanın güzelliğini, inat ve kibrin ise insanı ne kadar çirkin bir duruma düşürdüğünü öğretir. Rabbimiz, bizleri Kur'an'a gönülden bağlanan, onu okuyup yaşayan ve yüzünde iman nuru taşıyan kullarından eylesin.