Surat Al-Qiyamah — Ayat 20

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• كَلَّا (kallā): tembung kanggo mbantah utawa nolak omongan sadurunge, tegese "ora kaya ngono".
• بَلْ (bal): tembung kanggo mbalikake omongan, tegese "malah".
• تُحِبُّونَ (tuḥibbūna): saka tembung "ḥub" kang tegese tresna, dadi "sliramu padha tresna".
• الْعَاجِلَةَ (al-'ājilah): tegese bab kang enggal kelakon, yaiku donya kang cepet sirna.

2) Tegese ayat iki:

Ing ayat iki Allah mbantah wong-wong kafir Quraisy kang padha maido anane dina kebangkitan lan pituwas. Allah ngandika yen ora kaya kang padha diomongake, dudu amarga ora bisa utawa ora ana bukti, nanging amarga sliramu padha tresna banget marang donya kang cepet sirna iki. Sliramu luwih milih kasenengan donya kang mung sedhela tinimbang akherat kang langgeng. Sliramu padha nglalekake akherat lan ora gelem mikir bab iku. Kamangka Allah kang kuwasa nitahake sliramu wiwit wiwitan mesthi uga kuwasa nguripake sliramu maneh sawise mati. Dadi sebabe sliramu maido dina kebangkitan iku mung amarga sliramu kelelep ing katresnan marang donya.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya ora kakehan tresna marang donya nganti lali marang akherat.
• Donya iki mung sedhela lan cepet sirna, dene akherat iku langgeng lan kudu dadi tujuan utama.
• Katresnan marang donya bisa dadi sebabe wong maido marang dina kebangkitan lan pituwas.
• Allah kang kuwasa nitahake manungsa saka ora ana mesthi kuwasa nguripake maneh sawise mati, dadi ora ana alesan kanggo maido.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngimbangi urip ing donya karo nyiapake bekal kanggo akherat.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat ngibadah lan nggolek ridhane Allah, amarga mung Allah kang bisa menehi kasenengan kang langgeng ing akherat.