Surja El-Kijame — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• Kella (كَلَّا): Jo, nuk është ashtu siç pretendoni ju; është një fjalë që tregon mohim dhe kundërshtim.
• Bel (بَلْ): Por, përkundrazi – për të kaluar nga mohimi në vërtetimin e gjendjes së tyre reale.
• El-Axhileh (الْعَاجِلَةَ): Jeta e kësaj bote, e cila kalon shpejt dhe është e përkohshme.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet mohuesve të Kurejshit, të cilët mohonin ringjalljen dhe shpërblimin pas vdekjes, duke u thënë atyre: "Jo, nuk është ashtu siç pretendoni ju, se nuk ka ringjallje as llogari. Ju e dini mirë se Ai që ju krijoi herën e parë nga asgjëja, është i Plotfuqishëm t'ju krijojë përsëri. Por ajo që ju shtyn të mohoni ringjalljen nuk është injoranca, por dashuria juaj e madhe për jetën e kësaj bote me kënaqësitë e saj të shpejta dhe të përkohshme. Ju i jepni përparësi dëshirave të çastit dhe interesave të ngushta, duke lënë pas dore jetën tjetër me shpërblimet e saj të përjetshme. Dashuria për botën dhe lidhja e tepruar me të, jua verbon zemrat dhe jua bën të vështirë pranimin e së vërtetës së ringjalljes dhe llogarisë."

Përfitimet nga Ajeti:

• Dashuria e tepruar për jetën e kësaj bote është shkaku kryesor që i largon njerëzit nga besimi në jetën tjetër dhe nga pranimi i së vërtetës.
• Njeriu duhet ta mbajë parasysh se jeta e kësaj bote është e shkurtër dhe kalimtare, prandaj nuk duhet ta bëjë atë qëllim kryesor të tij, duke harruar jetën e përjetshme.
• Kur njeriu e do botën më shumë se sa duhet, kjo ia mbyll zemrën për të vërtetat e fesë dhe e bën atë të mohojë atë që e di brenda vetes se është e drejtë.
• Islami na mëson ekuilibrin: të punojmë për botën tonë sa jemi gjallë, por pa e harruar jetën tjetër, sepse ajo është më e mirë dhe më e përjetshme.