Sura Al-Kijama — Werset 32

Znaczenie słów:

• Kadhdhaba (كَذَّبَ) – zaprzeczył, uznał za kłamstwo.
• Tawallā (تَوَلَّىٰ) – odwrócił się, odszedł, porzucił.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset kontynuuje opis postawy człowieka niewierzącego wobec prawdy. Po tym, jak w poprzednim wersecie Bóg wspomniał, że człowiek ten nie uwierzył ani nie modlił się, teraz wyjaśnia przyczynę takiego stanu rzeczy. Otóż człowiek ten nie tylko nie uwierzył, ale wręcz zaprzeczył prawdzie, która do niego przyszła – zaprzeczył Koranowi i temu, co przyniósł Prorok Muhammad (niech spoczywa na nim pokój). Co więcej, odwrócił się od wiary i od posłuszeństwa Bogu, odrzucając ją z pogardą i arogancją. Nie poprzestał na samym zaprzeczeniu, lecz aktywnie oddalił się od drogi Bożej, nie chcąc słuchać ani przyjąć żadnego pouczenia. Jego postawa była więc połączeniem zaprzeczenia prawdy i odwrócenia się od niej – dwóch cech charakteryzujących zatwardziałych niewierzących, którzy odrzucają jasne dowody i znaki Boga.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Zaprzeczanie prawdzie i odwracanie się od niej to dwie cechy, które prowadzą człowieka do zguby – dlatego muzułmanin powinien wystrzegać się zarówno jawnego odrzucania prawdy, jak i biernego odwracania się od niej bez refleksji.
2. Wiara nie polega jedynie na braku sprzeciwu wobec prawdy, ale na aktywnym przyjęciu jej sercem, językiem i uczynkami. Człowiek, który nie walczy z prawdą, ale też jej nie przyjmuje, również znajduje się w niebezpieczeństwie.
3. Islam uczy nas, że samo poznanie prawdy nie wystarczy – trzeba ją zaakceptować i żyć zgodnie z nią. Odwrócenie się od nauk Bożych jest równie groźne jak ich jawne odrzucenie.
4. Werset ten pokazuje, jak ważne jest trwanie w wierze i nieustanne pielęgnowanie jej w sercu, aby nie popaść w stan, w którym człowiek zna prawdę, lecz świadomie się od niej odwraca.
5. Dla muzułmanina jest to przestroga, aby nie być jak ci, którzy usłyszeli prawdę, lecz ją odrzucili – oraz zachęta do pokory i otwartości serca na Boże prowadzenie, zanim będzie za późno.