Surja El-Kijame — Ajet 32

Kuptimet e fjalëve:

• Kadhdhebe (كَذَّبَ): E mohoi, e përgënjeshtroi të vërtetën.
• Tevellâ (تَوَلَّىٰ): U largua, u shmang nga besimi dhe e ktheu shpinën.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përshkrimit të qëndrimit të njeriut që beson dhe falet, Allahu i Lartësuar përmend këtu qëndrimin e atij që nuk beson. Ai nuk e besoi as të Dërguarin, as Kuranin, dhe nuk i kreu detyrimet që Allahu i ka urdhëruar, si namazi dhe adhurimet e tjera. Përkundrazi, ai e mohoi Kuranin dhe atë që i erdhi nga i Dërguari i tij, dhe u largua nga besimi, duke i kthyer shpinën thirrjes së drejtë. Ai nuk u ndal vetëm te mohimi, por edhe u tërhoq me mendjemadhësi dhe arrogancë, duke e refuzuar të vërtetën pasi i erdhi e qartë. Ky ajet tregon se mohimi dhe largimi nga e vërteta janë dy gjëra që shkojnë së bashku te ai që ka zgjedhur rrugën e humbjes.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu që mohon të vërtetën zakonisht nuk ndalet vetëm te mohimi, por edhe largohet nga rruga e drejtë, duke u bërë edhe më këmbëngulës në gabimin e tij.
2. Besimi i vërtetë nuk është vetëm thënie me gojë, por kërkon edhe vepra dhe adhurim, siç është namazi, i cili është shtylla e fesë.
3. Ajeti na tërheq vërejtjen që të mos jemi si ata që mohojnë të vërtetën dhe largohen prej saj, por të nxitojmë drejt besimit dhe veprave të mira para se të na vijë fundi.
4. Në këtë ajet ka një paralajmërim të fortë për ata që e mohojnë Kuranin dhe i kthejnë shpinën fesë së Allahut, se ata do të përballen me pasojat e veprave të tyre në Ditën e Kijametit.