Sura Al-Kijama — Werset 33

Znaczenie słów:

• ثُمَّ – następnie, potem.
• ذَهَبَ – poszedł, udał się.
• إِلَى أَهْلِهِ – do swojej rodziny, do swoich bliskich.
• يَتَمَطَّى – kroczy z dumą, zadziera nosa, przechadza się butnie, kołysząc się w sposób świadczący o pysze i zarozumiałości (pierwotnie: يَتَمَطَّطُ, czyli wyciąga się i napina w geście wyniosłości).

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Po tym, jak niewierny odrzucił prawdę, nie uwierzył w Posłańca (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo Allaha) ani w Koran, nie modlił się i nie wypełniał obowiązków wobec Boga, a wręcz zaprzeczył Księdze i odwrócił się od wiary – udaje się on do swojej rodziny, krocząc z pychą i zarozumiałością. Jego chód jest pełen buty i zadufania, jakby był panem wszystkiego, co go otacza. Nie czuje skruchy ani pokory, lecz przeciwnie – jego postawa wyraża arogancję i pogardę dla ostrzeżeń, które do niego docierały. Zamiast opamiętać się i ukorzyć przed Stwórcą, pyszni się swoim postępowaniem, nie zdając sobie sprawy z tego, że jego koniec jest bliski i że czeka go zguba.

Korzyści i pouczenia płynące z wersetu:

1. Nagana pychy i zarozumiałości – werset ten ukazuje, jak wielkim błędem jest wynoszenie się nad innych i okazywanie dumy w zachowaniu, zwłaszcza gdy towarzyszy temu odrzucenie prawdy. Pokora jest cechą wierzących, a pycha należy do cech ludzi zagubionych.
2. Ostrzeżenie przed konsekwencjami niewiary – człowiek, który odrzuca Boże prowadzenie, często popada w jeszcze większe błędy, takie jak arogancja i zatwardziałość serca. To przestroga, aby nie lekceważyć znaków Boga i nie odwracać się od Jego nauk.
3. Zachęta do refleksji nad swoim postępowaniem – każdy z nas powinien zadać sobie pytanie: czy moje czyny i sposób bycia zbliżają mnie do Boga, czy oddalają? Czy jestem pokorny, czy może przejawiam cechy podobne do opisanych w tym wersecie?
4. Przypomnienie o kruchości życia – człowiek, który kroczy z dumą, zapomina, że jego życie jest krótkie i że każdy powróci do swojego Pana. Dlatego islam uczy nas, abyśmy nie przywiązywali się do tego świata, lecz dbali o to, co czeka nas w życiu ostatecznym.
5. Wartość rodziny i właściwego wpływu na nią – werset wskazuje, że człowiek wraca do swojej rodziny, ale jeśli jego postawa jest pełna pychy i braku bojaźni Bożej, to może to negatywnie wpływać na bliskich. Wierzący powinien być dla swojej rodziny źródłem dobra, pokory i przypominania o Bogu, a nie złym przykładem.