سورت قیامت — آیت 32

د معنیٰ (کلمې):

• کَذَّبَ: دروغ ګڼل، رد کول (په ځانګړې توګه د قرآن او رسالت ردول).
• تَوَلَّىٰ: مخ اړول، له ایمان او حق څخه شا کول.

تفسیر:

دا آیت د هغه کافر او منکر حالت بیانوي چې د قیامت په ورځ به یې سزا ټاکل شوې وي. مطلب دا دی چې هغه کس نه په رسول (ﷺ) او قرآن ایمان راوړ، او نه یې د الله تعالیٰ فرض شوي عبادتونه (لکه لمونځ) ادا کړل. برعکس، هغه د قرآن تکذیب وکړ او له ایمان څخه یې مخ واړوه. یعنې هغه په زړه کې حق ونه منلو او په عمل کې یې هم له حق څخه ځان واړاوه. دا د هغه چا ځانګړنه ده چې د الله له لارې څخه په بشپړه توګه بېزاره شو او د حق په مقابل کې یې سرکشي وکړه. له دې وروسته الله تعالیٰ د هغه په اړه وایي چې هغه خپل قوم ته په تکبر او ویاړ سره ولاړ، او د هغه لپاره "هلاکت" او ویجاړي ده.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې ایمان یوازې په ژبه نه دی، بلکې په زړه باور او په عمل سره عمل ته اړتیا لري. څوک چې قرآن ردوي او له ایمان څخه مخ اړوي، هغه د الله له رحمت څخه محرومېږي.
• په دې کې د تکبر او ویاړ په اړه سخته警告 ده؛ ځکه چې تکبر د انسان د هلاکت سبب ګرځي.
• مونږ باید له دې آیت څخه دا زده کړو چې تل د حق منلو ته چمتو واوسو، او له هر هغه څه څخه چې الله یې نازل کړی، په بشپړ زړه سره ومنو، ترڅو له عذاب څخه وژغورل شو.
• دا آیت مونږ ته د قرآن د عظمت یادونه کوي؛ چې څوک یې ردوي، هغه په حقیقت کې خپل ځان له لویې نعمت او هدایت څخه محروموي.