Sure Kıyâme — Ayet 32

Kelime Anlamları:

• Kezzebe: Yalanladı, yalan saydı.
• Tevellâ: Yüz çevirdi, arkasını döndü, imandan uzaklaştı.

Tefsir:

Bu âyet, kıyamet gününde azaba uğrayacak olan inkârcı kişinin dünyadaki tutumunu anlatmaya devam etmektedir. O kişi, ne Peygamber'e ne de Kur'an'a iman etmiş, Allah'ın farz kıldığı namaz gibi ibadetleri de yerine getirmemiştir. Üstelik bununla da kalmayıp, kendisine gelen gerçeği, yani Kur'an'ı ve Peygamber'in getirdiği her şeyi yalanlamış ve imandan yüz çevirmiştir.

Bu iki kelime, inkârcının iç dünyasındaki isyanı ve dışa vuran kibri arasındaki bağlantıyı gözler önüne serer. Önce kalben yalanlar, sonra da amelen ve hâliyle hakikatten uzaklaşır, kendi hâline, kendi hevâsına döner. Oysa insan, kendisini yoktan var eden, sayısız nimetlerle donatan ve kendisine akıl veren Rabbine karşı böyle bir tavır takınmakla ancak kendi özüne zulmetmiş olur.

Sevgili kardeşim! Bu âyet, bizlere önemli bir ders vermektedir: İman, sadece dil ile söylenen bir söz değil; kalbin tasdiki, organların da bu tasdike uygun hareket etmesidir. Yalanlamak ve yüz çevirmek, insanı hem dünyada huzursuz eder hem de ahirette hüsrana sürükler. Rabbimiz bizleri, hakikati yalanlayanlardan ve O'ndan yüz çevirenlerden eylemesin. Bizleri, iman eden, salih amel işleyen ve hakka sımsıkı sarılan kullarından eylesin. Unutmayalım ki, dünyada bir anlık gurur ve inatla yüz çevirmek, ebedi hayatımızı karartmamıza sebep olabilir. Allah'a sığınır, O'nun rahmetine yöneliriz.