سوره قیامه — آیه 39

معانی کلمات:

• زوجین: دو صنف، دو نوع، جفت (نر و ماده).
• ذکر: مرد، جنس مذکّر.
• انثی: زن، جنس مؤنّث.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از آنکه انسان را از نطفهای ضعیف و آب پست آفرید و او را در مراحل مختلف خلقت (از نطفه تا علقه و سپس صورتگری کامل) پرورش داد، از همین جنس و نوع انسان، دو صنف و دو گونه جدا از هم قرار داد: مرد و زن. این آفرینش زوجیت در انسان، نشانهای از قدرت بیپایان پروردگار است که از یک منشأ واحد، دو جنس متفاوت با ویژگیهای مکمل یکدیگر پدید آورد تا نظام خانواده و بقای نسل بشر بر پایه محبت و انس برقرار شود. این آیه در ادامه استدلال بر معاد است: خدایی که چنین آفرینش دقیق و شگفتانگیزی را از نطفهای ناچیز پدید آورد، قطعاً بر بازآفرینی انسان پس از مرگ نیز تواناست.

فواید و پیامهای آیه:

1. شناخت عظمت خدا: تأمل در آفرینش انسان از نطفهای کوچک و تبدیل آن به موجودی کامل با دو جنس مذکر و مؤنث، ایمان به قدرت لایزال الهی را در دل تقویت میکند و انسان را به شکرگزاری وا میدارد.
2. ایمان به معاد: اگر خداوند توانست انسان را از نیستی بیافریند و او را به این زیبایی بیاراید، پس زنده کردن دوباره او پس از مرگ نیز برایش آسان است؛ این آیه دل مؤمنان را به امید رستاخیز و دیدار پروردگار گرم میکند.
3. حکمت زوجیت: آفرینش زن و مرد در کنار یکدیگر، نشانه رحمت و حکمت الهی است تا انسانها با آرامش در کنار هم زندگی کنند، نسل بشر ادامه یابد و جامعهای سالم بر پایه مودت و رحمت بنا شود. این نعمت بزرگ، انسان را به حفظ حرمت و کرامت یکدیگر دعوت میکند.
4. توحید و یکتاپرستی: این آیه انسان را به یاد میآورد که تنها خالق و مدبّر جهان، خدای یکتاست و هیچ شریکی در آفرینش ندارد؛ بنابراین بندگی و عبادت تنها شایسته اوست.