Аль-Инсан сүрәсе — Аять 25

Сүзләр мәгънәсе:

• بُكْرَةً — иртәнге вакыт, таңнан соңгы иртә.
• أَصِيلًا — кичке вакыт, кояш баеганнан соңгы ахшам.

Аять тәфсире:

Әй, Пәйгамбәр! Син Раббыңның исемен иртән дә, кичен дә зекер ит — ягъни вакытында намаз укып, Аңа гыйбадәт кыл. "Бәкрә" дигән сүз иртәнге вакытны аңлата, бу — иртәнге намаз (фаджр) вакыты. "Әсил" дигән сүз исә көннең ахырын, ягъни өйлә намазы (зухр) һәм икенде намазы (аср) вакытларын үз эченә ала. Шулай итеп, Аллаһы Тәгалә бәндәсенә көннең башында да, ахырында да Үзен зекер итәргә, намаз укырга кушый. Бу әмер — намазларны вакытында, даими рәвештә үтәүгә чакыру. Моннан тыш, аятьнең мәгънәсенә Аллаһының исемен тел белән зекер итү, Аңа дога кылу һәм Аның бөеклегенә иман китерү дә керә. Бу әмер, гомумән, кешенең бөтен гомерен Аллаһыны искә алу белән үткәрергә тиешлегенә ишарәли.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Намаз — Аллаһыны зекер итүнең иң олуг формасы, ул мөэминнең көндәлек тормышының нигезе булырга тиеш.
2. Иртәнге һәм кичке вакытлар — Аллаһыга гыйбадәт кылу өчен аеруча мөбарәк сәгатьләр, бу вакытларда догалар кабул ителүгә якынрак.
3. Аллаһыны даими искә алу кеше йөрәген тынычландыра, аңа көч-куәт бирә һәм аны яманлыктан саклый.
4. Мөэмин тормышының һәр мизгеле Аллаһы зекере белән бизәлергә тиеш — бу — бәхетлелек һәм рухи яктылык ачкычы.