Surja El-Insan — Ajet 25

Kuptimet e fjalëve:

• Bukraten (بُكْرَةً): Në fillim të ditës, pra në mëngjes herët.
• Easilan (أَصِيلًا): Në fund të ditës, pra pasdite e deri në mbrëmje.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i urdhëron robërit e Tij besimtarë që ta përmendin vazhdimisht emrin e Zotit të tyre dhe t’i luten Atij në fillim të ditës dhe në fund të saj. Kjo nënkupton qëndrueshmërinë në faljet e detyrueshme, siç është falja e sabahut në mëngjes herët, e drekës dhe e ikindisë në pjesën e dytë të ditës. Përmendja e emrit të Zotit këtu përfshin edhe lutjet, tesbihët dhe përkujtimin e vazhdueshëm të Allahut në të gjitha kohët, por theksi vihet në këto dy periudha kohore për shkak të vlerës së tyre të madhe dhe lehtësisë së veprimit në to. Ky urdhër vjen pas urdhrit për durim ndaj vendimit të Zotit dhe mosbindjes ndaj jobesimtarëve, duke treguar se përmendja e Allahut dhe lutja janë mbështetja më e fortë e besimtarit në çdo kohë dhe gjendje.

Përfitimet nga ajeti:

1. Përmendja e Allahut në mëngjes dhe në mbrëmje është prej veprave më të dashura tek Allahu, sepse i lidh robin me Zotin e tij në fillim dhe në fund të ditës.
2. Falja e namazit në kohët e tij të caktuara është forma më e mirë e përmendjes së Allahut, dhe ajo e mbron besimtarin nga shkeljet dhe gabimet.
3. Durimi ndaj sprovave dhe vështirësive bëhet më i lehtë kur zemra është e lidhur me Allahun nëpërmjet përmendjes dhe lutjes.
4. Ky ajet na mëson se suksesi i vërtetë është në bindjen ndaj Allahut dhe në qëndrueshmërinë në adhurim, jo në ndjekjen e dëshirave të jobesimtarëve.
5. Përmendja e vazhdueshme e Allahut i jep qetësi zemrës dhe i forcon besimtarin përballë çdo sfide, duke e bërë atë shembull të mirë në shoqëri.