Surah Al-Insan — Aya 25

Ma’anonin Kalmomi:

• Bukrata: Safiyar rana, wato lokacin salla ta asuba (fajr).
• Asilan: Ƙarshen rana, wato lokacin la’asar da yamma.

Tafsirin Ayar:

Ya kai Annabi Muhammad (S.A.W.), ka ci gaba da ambaton sunan Ubangijinka da yabonsa a safiyar rana da kuma maraice. Wannan umurni ya ƙunshi dukan lokutan sallah, musamman sallar fajr a farkon rana, da sallar zuhr da asr a ƙarshen rana. Hakanan yana nufin ka dage a kan sallah ta farilla da kuma ambaton Allah (zikiri) a cikin waɗannan lokuta biyu, domin su ne mafi kyawun lokuta na tunawa da Allah da kuma neman taimakonsa. Wannan kuma yana ƙarfafa zuciya da natsuwa ga mai yin shi, kamar yadda Allah ya ce a wani wuri: "Lalle ne sallah tana hana mutum daga alfasha da munkar."

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan aya tana nuna mana muhimmancin sallah a matsayin tushen tunawa da Allah, kuma ita ce alakar da ke tsakanin bawa da Ubangijinsa.
2. Tana koya mana cewa ya kamata mu fara ranarmu da ambaton Allah da kuma ƙare ta da shi, domin hakan yana sa ranarmu ta kasance cikin albarka da kariya.
3. Tana nuna cewa addinin Musulunci ba addini ne na ibada kawai ba, amma addini ne wanda ya shafi dukan rayuwa, kuma sallah ita ce hanyar da take tsarkake zuciya da kuma gyara halaye.
4. Tana ƙarfafa mu mu dage a kan sallah a dukan lokuta, musamman a lokutan da suka fi muhimmanci, domin hakan yana kusantar da mu ga Allah da kuma samun yardarsa.