Surat An-Naba — Ayat 7

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْجِبَالَ (al-jibāl): gunung-gunung.
• أَوْتَادًا (awtādan): pasak utawa paku, yaiku barang kang ditancebake ing lemah kanggo nyantolake utawa nguatake barang liya supaya ora obah.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandharake salah sijine nikmat lan tandha kekuasaan-E, yaiku Panjenengane nitahake gunung-gunung ing bumi iki minangka pasak utawa paku. Gunung-gunung mau ditancebake ing bumi supaya bumi ora gonjang-ganjing lan ora obah-obah. Kaya dene pasak kang dipasang ing omah utawa kemah supaya ora ambruk lan ora ketarik angin, mengkono uga gunung-gunung dadi panyengkuyung kang njaga kestabilan bumi. Kanthi anane gunung-gunung iki, bumi dadi mantep, mula manungsa bisa manggon, mlaku, lan nindakake urip kanthi tentrem ora kuwatir yen bumi bakal goyang utawa miring. Iki kabeh nuduhake kawicaksanan lan kaluwihan Allah kang Maha Agung ing babagan nitahake jagad iki.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen kabeh kang ana ing bumi, kalebu gunung-gunung, iku titah Allah kang nduweni guna gedhe kanggo uripe manungsa.
• Kita dadi luwih ngerti yen Islam mulangake babagan tafakur marang alam, supaya kita tambah iman lan tambah cedhak marang Allah.
• Kanthi nyawang gunung-gunung kang kuwat lan mantep, kita dielingake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Ngatur, mula kita ora perlu kuwatir lan kudu tansah syukur marang nikmat-Nya.
• Ayat iki uga nuwuhake rasa tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani babagan ilmu lan kanyatan alam kang anyar dimangerteni dening manungsa ing jaman saiki, nanging wis disebutake ing Al-Qur'an wiwit biyen.