Sura An-Naba — Werset 7

Znaczenie słów:

• Al-Dżibāl (الْجِبَالَ) – góry.
• Awtādan (أَوْتَادًا) – kołki, paliki; liczba mnoga od *watad*, czyli palik wbijany w ziemię w celu umocowania czegoś.

Tafsir (interpretacja):

W tym wersecie Bóg wskazuje na jedno ze Swoich wielkich dzieł w stworzeniu, mówiąc: „I uczyniliśmy góry kołkami”. Oznacza to, że Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – ustanowił góry na ziemi jako stabilizatory, podobnie jak paliki wbijane w ziemię, które utrzymują namiot lub dom w miejscu. Góry zostały osadzone głęboko w ziemi, aby zapobiec jej wstrząsom i ruchom, które mogłyby zakłócić życie jej mieszkańców. Gdyby nie góry, ziemia nieustannie by się chwiała i nie nadawałaby się do zamieszkania. W ten sposób Bóg ukazuje, że ziemia została przygotowana jako stabilne i bezpieczne miejsce dla ludzi, a góry są jak fundamenty i kotwice utrzymujące jej równowagę. Ten obraz ma również charakter retoryczny – ma wzbudzić w człowieku refleksję nad potęgą Stwórcy i Jego doskonałą opieką nad stworzeniem.

Korzyści płynące z wersetu:

• Werset ten ukazuje wszechmoc Boga i Jego doskonałą mądrość w stworzeniu; ziemia nie powstała przypadkiem, lecz została zaprojektowana z niezwykłą precyzją, aby służyć człowiekowi.
• Zachęca do kontemplacji (tafakkur) nad światem przyrody, co prowadzi do wzmocnienia wiary i bliskości do Boga.
• Przypomina o łaskawości Boga wobec ludzi – uczynił ziemię stabilną i bezpieczną, aby mogli na niej żyć, uprawiać ją i budować cywilizację.
• Uczy pokory – człowiek, widząc ogrom gór i ich rolę, zdaje sobie sprawę, jak mały jest wobec potęgi Stwórcy, co skłania go do wdzięczności i oddania się Bogu.