ซูเราะฮฺ อัน-นะบะอ์ — อายะฮฺ 7

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• อัล-ญิบาล (الْجِبَالَ) หมายถึง ภูเขาทั้งหลาย
• เอาตาดัน (أَوْتَادًا) พหูพจน์ของ วะตาด (وَتَد) หมายถึง หลักหรือเสาเข็มที่ใช้ตรึงสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้มั่นคง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงตรัสถึงความยิ่งใหญ่แห่งอำนาจของพระองค์ในการสร้างจักรวาล โดยทรงทำให้ภูเขาทั้งหลายเป็นเสาเข็มตรึงแผ่นดินให้มั่นคง ไม่ให้สั่นสะเทือนหรือเอียงคลอนไปกับผู้อยู่อาศัยบนพื้นโลก เปรียบเสมือนการปักหลักหรือเสาเข็มเพื่อยึดเต็นท์หรือบ้านเรือนให้ตั้งมั่นอยู่กับที่ ภูเขาจึงมิได้เป็นเพียงก้อนหินขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นโดยไร้ประโยชน์ หากแต่เป็นกลไกสำคัญในระบบนิเวศของโลกที่พระผู้เป็นเจ้าทรงออกแบบอย่างชาญฉลาด เพื่อให้มนุษย์และสรรพสัตว์ทั้งหลายสามารถดำรงชีวิตอยู่บนแผ่นดินได้อย่างสงบสุขและมั่นคง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความยิ่งใหญ่แห่งอำนาจของอัลลอฮ์ — การที่ภูเขาอันมหึมาถูกสร้างให้ทำหน้าที่เป็นเสาเข็มยึดแผ่นดิน สะท้อนให้เห็นถึงพระปรีชาญาณอันไร้ขอบเขตของผู้สร้าง ที่ไม่มีผู้ใดเลียนแบบได้
2. การใคร่ครวญสู่ศรัทธา — เมื่อมนุษย์มองดูภูเขาแล้วคิดถึงหน้าที่อันซับซ้อนของมัน ย่อมนำไปสู่การตระหนักถึงการมีอยู่ของพระผู้สร้าง และเพิ่มพูนความศรัทธาในพระองค์
3. ความเมตตาที่มีต่อมนุษย์ — การที่อัลลอฮ์ทรงจัดเตรียมโลกให้มั่นคงเหมาะแก่การอยู่อาศัย เป็นหลักฐานแห่งความรักและความเมตตาที่พระองค์มีต่อมนุษย์ ผู้ซึ่งเป็นสิ่งสร้างที่ทรงให้เกียรติ
4. การรู้คุณและขอบคุณพระเจ้า — เมื่อเรารู้ว่าแผ่นดินที่เรายืนอยู่นั้นถูกทำให้มั่นคงด้วยภูเขาอันเป็นเสาเข็ม เราก็ควรสำนึกในพระคุณของอัลลอฮ์ และใช้ชีวิตบนผืนแผ่นดินนี้ในการเชื่อฟังพระองค์
5. ความสมดุลของสรรพสิ่งในจักรวาล — ทุกสิ่งในธรรมชาติล้วนถูกสร้างมาอย่างมีระบบและวัตถุประสงค์ ไม่มีสิ่งใดไร้สาระ สอนให้มนุษย์ตระหนักว่าชีวิตของเราก็เช่นกัน ถูกสร้างมาเพื่อจุดมุ่งหมายอันสูงส่ง มิใช่เพื่อความสนุกสนานเพียงชั่วคราว