Ан-Наба сүрөсү — Аят 7

1. Сөздөрдүн мааниси:

• الْجِبَالَ — тоолор.
• أَوْتَادًا — казыктар, мыктар. Жерди бекем кармап туруучу казыктар сыяктуу.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аллах Таала бул аятта тоолорду жерди бекем кармап туруучу казыктарга окшоштуруп, алардын улуу жаратуучунун кудуретинин белгиси катары эске салат. Тоолор жердин бетине бекем орнотулган казыктар сыяктуу болуп, жердин титирөөсүн, ооп кетишин жана туруксуз болушун токтотуп, анын үстүндө жашоо кылган адамдар, жаныбарлар жана өсүмдүктөр үчүн туруктуу, тынч жашоо шартын түзүп берет. Эгерде тоолор болбосо, жер катуу титиреп, башкарылбай, анда жашоо мүмкүн болмок эмес. Демек, бул — Аллахтын адам баласына көрсөткөн чоң ырайымы жана мээрими.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах Таала ааламды өтө тактык жана даанышмандык менен жараткан. Тоолорду жерге казык кылып орнотушу — Анын кудуретинин жана илиминин далили.
• Жердин туруктуулугу, анда жашоонун ынгайлуу болушу — Аллахтын пенделерине болгон мээриминин белгиси. Бул бизди Аллахка ыраазы болууга, Ага шүгүр кылууга чакырат.
• Жаратылыштагы ар бир нерсе белгилүү бир максат үчүн жаратылган. Тоолордун да өзүнүн милдети бар экенин түшүнүү — илимге жана жаратылышты изилдөөгө болгон кызыгууну арттырат.
• Бул аят адамды ой жүгүртүүгө, Аллахтын жараткан нерселерине көңүл бурууга, Анын улуулугун моюн сунууга жетелейт. Ошону менен бирге, Ислам дини жаратылышты жана илимди баалаган, ой жүгүртүүгө үндөгөн дин экенин көрсөтөт.