സൂറ അൻ-നബഅ് — ആയത്ത് 7

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• അൽ-ജിബാൽ: പർവ്വതങ്ങൾ
• ഔതാദ്: ആണികൾ, കുറ്റികൾ (ഒറ്റവചനം: വതദ്)

വ്യാഖ്യാനം:

അല്ലാഹു തആലാ ഈ ലോകത്തിലെ തന്റെ അത്ഭുതകരമായ സൃഷ്ടികളെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്ന സന്ദർഭത്തിലാണ് ഈ വചനം. ഭൂമിയെ അവൻ പരന്ന കിടക്കയാക്കി എന്നതിന് ശേഷം പർവ്വതങ്ങളെ ആണികളായി സ്ഥാപിച്ചു എന്ന് അല്ലാഹു അറിയിക്കുന്നു.

ഭൂമിയുടെ സ്ഥിരതയ്ക്കും സമനിലയ്ക്കും വേണ്ടിയാണ് അല്ലാഹു പർവ്വതങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചത്. ഒരു കൂടാരം നിലനിൽക്കാൻ അതിന്റെ ആണികൾ എത്രത്തോളം അത്യാവശ്യമാണോ, അതുപോലെ ഭൂമിയുടെ സ്ഥിരതയ്ക്ക് പർവ്വതങ്ങൾ അത്യാവശ്യമാണ്. ഭൂമി ഇളകിമറിയാതെയും കുലുങ്ങാതെയും നിലനിർത്തുന്നതിനുള്ള ഉറപ്പുകളാണ് പർവ്വതങ്ങൾ. അവ ഭൂമിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ചെന്ന് അതിനെ ബലപ്പെടുത്തുന്നു.

ഈ സൃഷ്ടിപ്പിന്റെ മഹത്ത്വം ചിന്തിക്കുന്നവർക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ കഴിവും ജ്ഞാനവും വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്. ഭൂമിയുടെ സ്ഥിരതയ്ക്കായി പർവ്വതങ്ങളെ ആണികളാക്കിയ അല്ലാഹു, മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

പാഠങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്ടിപ്പിലെ അത്ഭുതങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ ഈ വചനം നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. പർവ്വതങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ സ്ഥിരതയ്ക്കുള്ള ആണികളാണെന്ന ശാസ്ത്രീയ സത്യം ഖുർആൻ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ട് പതിനാല് നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ടു.
2. അല്ലാഹു ഭൂമിയെ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിന് അനുയോജ്യമാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നത് അവന്റെ കാരുണ്യത്തിന്റെ തെളിവാണ്. ഭൂമി ഇളകിമറിയാതെ സ്ഥിരമായി നിലനിർത്തിയത് മനുഷ്യന് സുഖമായി ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്.
3. ഈ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ച അല്ലാഹു മരണാനന്തര ജീവിതം സംഭവ്യമാണെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ഭൂമിയെ ഇത്ര മനോഹരമായി ക്രമീകരിച്ചവന് മരിച്ചവരെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ കഴിയും.
4. പ്രകൃതിയിലെ ഓരോ സൃഷ്ടിയും അല്ലാഹുവിന്റെ ജ്ഞാനവും കാരുണ്യവും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അടയാളങ്ങളാണ്. അവയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത് വിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.